Szlaki wodne: co faktycznie można przepłynąć na Pojezierzu Meklemburskim
Region pod względem żeglugowym dzieli się na kilka wyraźnie odrębnych stref. Wypożyczając łódź mieszkalną na Pojezierzu Meklemburskim, najczęściej poruszasz się kombinacją tych odcinków:
Wielkie Jeziora Meklemburskie, Müritz, Kölpinsee, Fleesensee, Plauer See i Malchower See stanowią otwarte, bogate w jeziora serce regionu. Samo Müritz, z powierzchnią około 117 km², jest największym jeziorem w granicach Niemiec i oferuje długie horyzonty widokowe, ale także odczuwalne fale przy silniejszym wietrze.
Małe Jeziora, położone na północ od Wielkich Jezior, charakteryzują się wąskimi kanałami, gęstymi lasami wzdłuż brzegów i krótkimi dystansami widoczności. Tu należy płynąć znacznie wolniej i ostrożniej niż na otwartych jeziorach.
Górna Część Szlaku Havel, łącząca Neustrelitz z Liebenwalde i otwierająca drogę w kierunku Berlina/Brandenburgii. Dla osób bez patentu żeglarskiego ten odcinek jest szczególnie istotny, ponieważ należy do tras objętych zwolnieniem z obowiązku posiadania patentu.
Szlak Müritz-Elde, centralna trasa południowa od Plau do Dömitz nad Łabą, o długości około 120 kilometrów. Opisy turystyczne, uwzględniając również boczne odnogi, podają nawet dystans około 180 kilometrów dla dłuższych wycieczek. Ten szlak uważany jest za klasyczną trasę wielodniową, łączącą jeziora, kanalizowane odcinki rzek oraz liczne śluzy aż do ujścia Łaby.
Szlak wodny do Schwerinu, odgałęzienie prowadzące łodzie mieszkalne przez Störwasserstraße w kierunku stolicy kraju związkowego, również bez wymogu posiadania patentu sportowego.
Charakter tras często się zmienia: szerokie akweny z ryzykiem falowania, wąskie, kanalizowane przejścia z ograniczeniami prędkości, a także naturalne odcinki rzek z prądami. Ta różnorodność czyni Pojezierze wyjątkowo atrakcyjnym, ale wymaga przemyślanego planowania każdego dnia rejsu.