Plan Incliné: Doświadcz windy dla statków

1Dzień 1-2: Niderviller – Plan Incliné (25 km, ~6 godz.)

Gdzie pochylnia pisze historię

Poranna mgła wciąż wisi nisko w koronach drzew Wogezów, gdy budzisz się w Niderviller i cieszysz się pierwszą kawą na pokładzie. Powietrze jest świeże i pachnie wilgotną leśną ściółką oraz oliwkową wodą kanału Marna-Ren, która cicho obmywa kadłub Twojego domu na wodzie. Znajdujesz się w sercu Lotaryngii, miejscu słynącym z ceramiki fajansowej, ale dziś to nie porcelana, lecz kunszt inżynierski wysuwa się na pierwszy plan. Zanim odwiążesz liny, warto zajrzeć do lokalnej piekarni przy Rue de Lorquin po świeże croissanty, ponieważ dzisiejszy etap wymaga dobrego śniadania. Gdy tylko silnik ruszy, a Ty powoli wypłyniesz z portu, natychmiast poczujesz to nieporównywalne spowolnienie, które może zaoferować tylko urlop na barce. Z prędkością sześciu do ośmiu kilometrów na godzinę przesuwasz się przez krajobraz, mijając gęste lasy mieszane, których gałęzie niemal dotykają wody. Po około godzinie rejsu przez tę zieloną katedrę poczujesz rosnące napięcie, ponieważ zbliżasz się do absolutnej atrakcji tego regionu, a może i całej Francji: pochylni Saint-Louis-Arzviller, znanej lokalnie jako Plan Incliné. Warto podejść do tego strategicznie. Jeśli uda Ci się dotrzeć do pozycji oczekiwania między dziewiątą a dziesiątą rano, unikniesz tłumu łodzi wycieczkowych i będziesz mógł doświadczyć tego technicznego cudu niemal prywatnie. Widok za pierwszym razem jest oszałamiający. Tam, gdzie kiedyś szyperzy potrzebowali całego dnia, by mozolnie pokonać łańcuch 17 śluz, dziś stoi gigantyczna rynna ze stali i betonu, która wygląda jak wanna na szynach. Wpływasz do tej rynny, cumujesz łódź i wtedy dzieje się niewiarygodne: w zaledwie cztery minuty pokonujesz różnicę wysokości wynoszącą dokładnie 44,55 metra. To niemal bezgłośny ślizg, podczas którego możesz podziwiać rozległą dolinę Zorn, podczas gdy Twój pływający dom jest łagodnie opuszczany po zboczu. Uczucie jest surrealistyczne, to mieszanka windy i rollercoastera, tyle że w zwolnionym tempie. Po dotarciu na dół nie ma czasu na oddech, bo kolejna przygoda czeka tuż za zakrętem. Kanał nieuchronnie prowadzi Cię do ciemnej dziury w górze: tunelu Arzviller. Koniecznie włącz już teraz światła pozycyjne i załóż sweter, bo wewnątrz tunelu o długości 2 306 metrów temperatura wyraźnie spada. Przejazd przez tubę trwa prawie pół godziny. Dźwięk silnika odbija się echem od wilgotnych ścian, pachnie stęchlizną i minerałami, a światło na końcu tunelu przez długi czas jest tylko maleńką główką szpilki. To niemal medytacyjne doświadczenie, wymagające pełnej koncentracji, by utrzymać łódź na środku. Gdy w końcu znów mrugasz w oślepiającym świetle dziennym, masz wrażenie, że przybyłeś do innego świata. Krajobraz teraz się otwiera. Płyniesz przez malowniczą dolinę Zorn, otoczoną stromymi zboczami Wogezów z czerwonego piaskowca. Twój cel na dziś, Lutzelbourg, zapowiada się już z daleka. Majestatyczne ruiny zamku górują nad miejscowością, tworząc niemal kiczowato piękną scenerię dla manewru cumowania. Port w Lutzelbourg jest dobrze wyposażony, woda i prąd są dostępne za uczciwą opłatą, a atmosfera jest ożywiona, gdyż spotyka się tu wielu wodniaków. Po bezpiecznym zacumowaniu łodzi warto rozprostować nogi. Prawdziwą wskazówką, którą wielu pomija w pośpiechu, jest spacer przez Starą Dolinę Śluzowych. Ponieważ pochylnia sprawiła, że 17 starych śluz stało się zbędnych, są one teraz opuszczone i częściowo odzyskane przez naturę. Spacer wzdłuż tych starych, porośniętych mchem komór ma w sobie coś melancholijnego i pięknego zarazem, szczególnie w późnym popołudniowym świetle, gdy cienie stają się długie, a ptaki śpiewają w ruinach. Wieczór koniecznie celebruj kulinarnie. Lutzelbourg jest mały, ale gastronomicznie wielki. Zarezerwuj stolik w restauracji Au Vieux Moulin. Znajduje się ona tuż nad wodą i słynie z doskonałej kuchni alzackiej. Zamów na przystawkę pół tuzina ślimaków w maśle czosnkowym, a potem może klasyczne Choucroute lub Flammkuchen, który jest tu wciąż pieczony w prawdziwym piecu opalanym drewnem. Do tego nic nie pasuje lepiej niż chłodny, wytrawny Riesling z regionu, który swoją kwasowością idealnie równoważy sytość potraw. Gdy później, syty i zadowolony, będziesz siedzieć na pokładzie swojej łodzi, patrząc na oświetlone ruiny zamku, słuchając cichego plusku wody o burtę, będziesz wiedzieć, że ten pierwszy dzień był tylko wstępem do niezapomnianej podróży.