Przewodnik Kempingowy | Provence

Region rozciąga się mniej więcej od doliny Rodanu na zachodzie po Alpy Przedpierskie na wschodzie oraz Morze Śródziemne na południu. Mowa głównie o departamentach Vaucluse, Bouches-du-Rhône i Var. Dojazd z obszarów niemieckojęzycznych odbywa się głównie autostradą A7, zwanej „Autoroute du Soleil”. Od Mulhouse należy liczyć na około 700 kilometrów. Uwaga przy kalkulacji: opłaty autostradowe we Francji dla kamperów (klasa 2 lub klasa 3 od 3,5 t) są znaczące. Pojedyncza podróż z Lyonu do Aix-en-Provence łatwo kosztuje ponad 60 euro. Infrastruktura kempingowa w Prowansji jest wyjątkowo dwubiegunowa. Z jednej strony znajdują się wyspecjalizowane, pięciogwiazdkowe ośrodki nad morzem i w pobliżu popularnych miejsc turystycznych (Avignon, Saint-Rémy), które w sezonie (lipiec/sierpień) pobierają od 60 do 90 euro za noc. Te miejsca oferują pełną obsługę, ale często są zarezerwowane z wielomiesięcznym wyprzedzeniem. Strategicznie mądrzejszym wyborem na kemping w Prowansji, we Francji jest sieć „Camping Municipal” – gminnych placów. Są one funkcjonalne, często położone przy boiskach czy nad rzekami, a nawet w szczycie sezonu kosztują zwykle tylko 18–25 euro. Nie można tu oczekiwać luksusu, ale sanitariaty są solidne, a miejsc często więcej niż na komercyjnych stanowiskach. Trzecia, często pomijana kategoria to „France Passion” – prywatne miejsca postojowe na winnicach (Domaines). Często można tam stać za darmo lub w zamian za zakup produktów (wina, oliwy z oliwek). Wada: trzeba być samowystarczalnym. Wiele winnic nie oferuje możliwości odprowadzania ścieków z toalet chemicznych ani wody szarej. Zaopatrzenie w wodę jest w suchej Prowansji również istotne – uzupełniaj zbiornik zimnej wody wszędzie, gdzie to możliwe (stacje benzynowe, oficjalne punkty obsługi). Klimat dyktuje rytm dnia. Latem temperatury w głębi lądu (Carpentras, Cavaillon) rutynowo przekraczają 35°C w cieniu. Oznacza to: jeźdź wcześnie rano (do godziny 10:00) lub późno wieczorem. Między 12:00 a 16:00 najlepiej pozostać w cieniu. Kemping w Prowansji wymaga także poszanowania ryzyka pożaru. Otwarte ogniska czy grille węglowe są niemal wszędzie od czerwca do września surowo zabronione – jeśli nie chcesz jeść zimnych dań, inwestuj w dobry grill gazowy.

Każdy, kto podróżuje po Prowansji w kamperze, musi wybrać pomiędzy dwoma diametralnie różnymi światami jazdy i życia: skalistym wnętrzem (Luberon/Alpilles) a płaską równiną (Camargue). Obie strefy stawiają zupełnie inne wymagania przed twoim pojazdem i nerwami. Strefa 1: Wewnętrzna część (Luberon, Vaucluse) Tu dominuje pion. Drogi (np. D943, D900) są w dobrym stanie, ale dojazdy do słynnych wiosek, takich jak Bonnieux, Ménerbes czy Gordes, to prawdziwe wyzwanie dla dużych pojazdów. Sprawdź pojazd: Szerokość jest tu ważniejsza niż długość. Wiele przejazdów przez centra wiosek zwęża się ze względu na historyczne balkony czy ściany do zaledwie 2,50 metra. Jeśli potrzeba, składaj lusterka. Parkowanie: Zapomnij o parkowaniu w centrach miejscowości. Korzystaj z wyznaczonych stanowisk dla kamperów u podnóża wsi (często 800 m do 2 km pieszo w górę). Rower elektryczny lub skuter w bagażniku tylnym to tu nie luksus, a najskuteczniejszy środek transportu na „ostatnią milę”. Technika: Podjazdy są krótkie, ale bardzo strome (10–15%). Ciężkie pojazdy mocno obciążają hamulce podczas zjazdów – konsekwentnie używaj hamulca silnika. Strefa 2: Równina i wybrzeże (Camargue, Crau) Na południe od Arles zmienia się fizyka. Krajobraz staje się płaski, drogi proste jak linijka. Sprawdź pojazd: Tu problemem nie są zakręty, lecz wiatr i sól. Mistral pędzi tu bez przeszkód przez równiny. Parkuj zawsze z przodem do wiatru, by ustabilizować pojazd i nie wyrwać drzwi nadwozia z zawiasów. Korozyja: Powietrze nasycone solą w Camargue w rekordowym tempie atakuje niezabezpieczone części metalowe. Po wizycie dokładnie myj pojazd, zwłaszcza dolną część karoserii. Insekty: W terenach bagiennych moskitiery na wszystkich włazach są obowiązkowe. Bez sprawnych siatek noc stanie się piekłem. Logistyka sezonowa: W lipcu kwitnie lawenda na płaskowyżu Valensole. Efekt: chaos drogowy zautobusów i samochodów osobowych parkujących na poboczach. Jeśli chcesz zrobić zdjęcie tego motywu, bądź tam przed godziną 8:00 rano. Po 10:00 drogi D6 i D8 to jeden wielki korek. Dla spokojnego kempingu w Prowansji polecam okresy poza szczytem: maj/czerwiec lub wrzesień/październik. Temperatury 20–25°C są przyjemne, a poszukiwanie miejsca postojowego znacznie łatwiejsze.

Zapomnij o przepłaconych butelkach wina na targach turystycznych w Gordes czy Saint-Rémy. Tam zapłacisz 40–60% więcej za atmosferę. Lokalna ludność kupuje wino inaczej: w „Caves Coopératives” (winnicach spółdzielczych). Jeźdź np. do Beaumes-de-Venise czy Rasteau bezpośrednio do budynków spółdzielczych (często duże betonowe hale na obrzeżach miast, łatwo dostępne nawet dla 8-metrowych kamperów). Tutaj dostaniesz doskonałe wina AOC już od 5 do 8 euro za butelkę. Praktyka ekspertów: Kupuj w opakowaniach „bag-in-box” (3, 5 lub 10 litrów) lub przynosź własne kanistry (cubitainer) na „Vin en vrac” (wino na raz). Karton 5-litrowy AOC Ventoux często kosztuje mniej niż 15 euro i w kamperze zajmuje znacznie mniej miejsca oraz jest bardziej odporny na uszkodzenia niż butelki szklane. Dodatkowo oszczędzasz na wadze. Wiele spółdzielni sprzedaje też lokalne oliwy w większych opakowaniach w cenach, o jakich w Niemczech można tylko marzyć (około 12–15€ za litr najwyższej jakości).