Przewodnik Kempingowy | Lappland

Fińska Laponia leży w najdalej na północ wysuniętej części Finlandii, powyżej koła podbiegunowego. Graniczy na zachodzie ze Szwecją, na północy z Norwegią, a na wschodzie z Rosją. Region rozciąga się na powierzchni prawie 100 000 kilometrów kwadratowych, co czyni go większym od Austrii. Dojazd samochodem to długa, ale satysfakcjonująca podróż. Z Monachium jedzie się autostradą A7 na północ, a następnie trasą E4 przez Szwecję aż do Finlandii. Podróż trwa około 28 godzin i liczy około 2700 kilometrów. W Szwecji obowiązują opłaty za przejazd niektórymi mostami. Z Hamburga trasa jest nieco krótsza, trwa około 24 godzin i liczy 2300 kilometrów, również prowadząc przez E4. Szybszą alternatywą jest podróż samolotem. Najbliższe lotnisko to Rovaniemi (RVN). Stamtąd kursują autobusy do różnych miejscowości w Laponii. Bezpośrednie loty z Niemiec są rzadkie, zazwyczaj konieczna jest przesiadka w Helsinkach. Czas lotu wynosi zazwyczaj od 4 do 6 godzin. Do Laponii można również dotrzeć pociągiem, choć sieć kolejowa nie jest optymalnie rozbudowana. Istnieje połączenie kolejowe z Helsinek do Rovaniemi, które trwa około 8–12 godzin. Stamtąd można kontynuować podróż autobusami do różnych części Laponii. Wewnątrz Laponii najlepiej poruszać się samochodem lub autobusem. Drogi są zazwyczaj w dobrym stanie, ale zimą warunki mogą być trudne ze względu na śnieg i lód. Istnieje również kilka linii autobusowych łączących większe miejscowości, ale częstotliwość kursów nie jest wysoka. Inną opcją jest rower, jednak odległości są duże, a teren często pagórkowaty.

Laponię można z grubsza podzielić na cztery podregiony: Laponię Północną, Laponię Wschodnią, Laponię Zachodnią oraz Rovaniemi. Laponia Północna to najbardziej wysunięty na północ region, znany z dziewiczej dziczy i możliwości zobaczenia zorzy polarnej. Znajdują się tu takie miejscowości jak Inari, Utsjoki i Nuorgam. Inari jest centrum fińskich Samów i oferuje wgląd w kulturę rdzennych mieszkańców. Utsjoki to najbardziej na północ wysunięta gmina Finlandii, popularna wśród wędrowców i wędkarzy. Nuorgam leży bezpośrednio przy granicy z Norwegią i jest świetną bazą wypadową do wycieczek w arktyczny krajobraz. Region ten jest idealny dla poszukiwaczy przygód i miłośników natury, którzy szukają spokoju i bezkresu arktycznego krajobrazu. Laponia Wschodnia charakteryzuje się gęstymi lasami i jeziorami. Znajduje się tu Park Narodowy Pyhä-Luosto, który ze swoimi starymi lasami i głębokimi wąwozami jest popularnym celem wędrówek. W regionie leżą również miejscowości Kemijärvi i Sodankylä. Kemijärvi to tętniące życiem miasto z pięknym jeziorem i wieloma możliwościami rekreacji. Sodankylä znana jest z festiwalu filmowego oraz bliskości obszaru płukania złota Tankavaara. Laponia Wschodnia to raj dla aktywności outdoorowych, takich jak wędrówki, wędkarstwo i kajakarstwo. Laponia Zachodnia jest zdominowana przez fielle (skandynawskie góry) i farmy reniferów. Znajdują się tu ośrodki narciarskie Levi i Ylläs, które zimą są popularnym celem narciarzy i snowboardzistów. Latem fielle oferują liczne szlaki piesze i trasy dla rowerów górskich. W regionie jest również wiele farm reniferów, gdzie można dowiedzieć się więcej o ich hodowli. Laponia Zachodnia jest idealna dla rodzin i sportowców, którzy chcą być aktywni zarówno zimą, jak i latem. Rovaniemi to stolica Laponii i oficjalna siedziba Świętego Mikołaja. Znajduje się tu Wioska Świętego Mikołaja, popularny cel podróży dla rodzin z dziećmi. W Rovaniemi mieści się również Arktikum – muzeum poświęcone historii i kulturze Arktyki. Rovaniemi to nowoczesne miasto z wieloma sklepami, restauracjami i hotelami, stanowiące dobrą bazę wypadową do zwiedzania okolicy.

Krajobraz kempingowy w Laponii charakteryzuje się mieszanką dużych, dobrze wyposażonych ośrodków kempingowych oraz małych, położonych blisko natury pól kempingowych. Szacuje się, że w całej Laponii znajduje się około 150 kempingów. Duże ośrodki kempingowe często oferują rozbudowaną infrastrukturę z basenami, saunami, restauracjami i programami animacyjnymi. Miejsca te są szczególnie popularne wśród rodzin z dziećmi. Istnieje jednak również wiele małych, naturalnych kempingów, które znajdują się w samym sercu dziewiczej przyrody. Są one idealne dla osób szukających spokoju i miłośników natury. Agroturystyka lub camping na farmie jest w Laponii mniej rozpowszechniony niż w innych regionach Europy. Istnieje jednak kilka gospodarstw, które oferują miejsca postojowe dla kamperów. Miejsca te są często bardzo idyllicznie położone i oferują wgląd w życie na wsi. Ceny za miejsce postojowe różnią się w zależności od sezonu i wyposażenia. W wysokim sezonie (czerwiec–sierpień) miejsce dla kampera lub przyczepy kempingowej kosztuje zazwyczaj od 30 do 50 euro za noc. W niskim sezonie (wrzesień–maj) ceny są często znacznie niższe, niekiedy poniżej 20 euro za noc. Wielkość miejsc postojowych również jest zróżnicowana. W dużych ośrodkach miejsca są często parcelowane i oferują wystarczająco dużo przestrzeni na kamper lub przyczepę z przedsionkiem. Na małych, naturalnych kempingach miejsca są często mniej wyraźnie zdefiniowane, co daje większą swobodę wyboru. Wiele stanowisk znajduje się w cieniu drzew, ale dostępne są również miejsca nasłonecznione. Standard sanitarny na kempingach w Laponii jest zazwyczaj dobry. Większość miejsc posiada czyste zaplecze sanitarne z prysznicami i toaletami. Wi-Fi jest dostępne na wielu kempingach, ale jego jakość może być różna. Przyłącza elektryczne są zazwyczaj standardem, choć natężenie prądu (ampery) może się różnić. W wysokim sezonie zaleca się wcześniejszą rezerwację miejsc, szczególnie jeśli preferuje się konkretną lokalizację. Szanse na znalezienie miejsca „last minute” zawsze istnieją, ale wybór może być wtedy ograniczony.

Podczas podróży do Laponii przez Szwecję należy liczyć się z opłatami za przejazd niektórymi mostami. Płatność odbywa się zazwyczaj elektronicznie. Warto wcześniej sprawdzić dokładne opłaty i metody płatności. Ceny oleju napędowego w Finlandii są zazwyczaj nieco wyższe niż w Niemczech. Sieć stacji benzynowych jest dobrze rozwinięta, a stacje mają zazwyczaj długie godziny otwarcia, również w niedziele. Supermarkety takie jak Lidl, Eurospar i K-Market są dostępne w większych miejscowościach Laponii. Godziny otwarcia to zazwyczaj od poniedziałku do soboty od 8:00 do 22:00, w niedziele często nieco krócej. Niemieckie butle gazowe nie mogą być w Finlandii wymieniane bez odpowiedniego adaptera. Konieczne jest posiadanie przejściówki. Warto wcześniej dowiedzieć się, jaki adapter jest potrzebny, i zaopatrzyć się w niego odpowiednio wcześnie. Punkty zrzutu ścieków dla kamperów znajdują się na wielu kempingach. Istnieją również publiczne stacje zrzutu, ale nie zawsze są one łatwe do znalezienia. Zasięg sieci komórkowej w Laponii jest dobry na obszarach zamieszkanych. W odległych regionach mogą jednak wystąpić ograniczenia. Sytuacja z roamingiem jest zazwyczaj bezproblemowa, ponieważ Finlandia należy do UE. Opieka medyczna w Laponii jest na dobrym poziomie. W większych miejscowościach znajdują się szpitale i apteki. Numer alarmowy w Finlandii to 112. Camping na dziko jest w Finlandii zasadniczo dozwolony (prawo powszechnego dostępu), ale istnieją pewne ograniczenia. W parkach narodowych i rezerwatach przyrody camping na dziko jest zabroniony. Nie należy również obozować w pobliżu domów mieszkalnych. Ważne jest, aby szanować naturę i nie zostawiać śmieci. Woda z kranu w Finlandii jest zazwyczaj bardzo dobrej jakości i można ją pić bez obaw. Mimo to warto zasięgnąć informacji o jakości wody w konkretnym miejscu.

Niski sezon (maj/czerwiec oraz wrzesień/październik) to idealny czas na odwiedzenie Laponii. Ceny są niższe, kempingi mniej zatłoczone, a natura pokazuje swoje najpiękniejsze oblicze. W maju i czerwcu przyroda budzi się do życia, a słońce północy zapewnia długie, jasne dni. We wrześniu i październiku lasy mienią się kolorami (tzw. Ruska), a szanse na zobaczenie zorzy polarnej ponownie rosną. Mniej znanym miejscem jest wioska Tankavaara, około 100 km na północ od Sodankylä. Znajduje się tu muzeum poszukiwaczy złota i można samemu spróbować szczęścia w płukaniu kruszcu. Dojazd prowadzi drogą E75. Ukrytym skarbem dla miłośników natury jest Park Narodowy Urho Kekkonen, rozciągający się na wschód od Saariselkä. Można tu wędrować przez wiele dni, nie spotykając żywej duszy. Znajdują się tu oznakowane szlaki i proste chatki, w których można przenocować. Dojazd drogą nr 91. Lokalnym targiem, który koniecznie trzeba odwiedzić, jest targ w Inari. Oferowane są tam tradycyjne wyroby rzemiosła samijskiego oraz lokalne specjały. Targ odbywa się każdego lata. Kulinarnym obowiązkiem w Laponii jest mięso z renifera. Przyrządza się je na różne sposoby, na przykład jako gulasz (poronkäristys) lub pieczeń. Innym lokalnym daniem jest łosoś, świeżo złowiony z rzek. Restauracją chętnie odwiedzaną przez lokalnych mieszkańców jest Ravintola Kota w Rovaniemi, serwująca tradycyjne dania lapońskie. Inną popularną restauracją jest Aanaar w Inari, znana z wyśmienitych dań z renifera. Warto wybrać się na jednodniową wycieczkę na Przylądek Północny (Nordkapp), najbardziej na północ wysunięty punkt Europy dostępny drogą. Przejazd z Honningsvåg (Norwegia) na Nordkapp trwa około 45 minut. Koszt przejazdu płatną drogą wynosi około 30 euro.