Als je de top van de Llogara-pas oversteekt en plotseling het panorama van de Ionische Zee zich voor je uitstrekt, weet je waarom je je camper de steile bochten omhoog hebt gejaagd. Kamperen aan de Albanese Riviera is niet te vergelijken met de gestileerde resorts in Kroatië of Italië. Het is wilder, eerlijker en ruikt naar een mengeling van zilt opspattend water en gegrilde vis. Hier word je niet wakker door hotelanimatie, maar door het zachte rollen van de kiezelstenen in de branding direct voor je schuifdeur.

Het landschap wordt gekenmerkt door ruige bergketens die bijna loodrecht in het turquoise water vallen. Daartussen nestelen kleine bergdorpjes zoals Dhërmi of Vuno zich tegen de hellingen, waar de tijd lijkt te hebben stilgestaan. Voor camperaars biedt deze regio een flexibiliteit die zeldzaam is geworden. Ook al wordt het in het hoogseizoen, vooral in augustus, erg druk op hotspots zoals Ksamil, in het laagseizoen vind je bijna overal wel een eenzaam plekje.

De beste reistijd is absoluut mei tot juni en september en oktober. In het voorjaar staat alles in bloei en zijn de temperaturen perfect om te wandelen en te ontdekken, terwijl de zee in de herfst de warmte van de zomer nog heeft vastgehouden. In het hoogseizoen mag je de middaghitte niet onderschatten en moet je ervoor zorgen dat de koelkast in je busje betrouwbaar werkt, want schaduwplekken onder bomen zijn aan de stranden erg gewild en vaak al vroeg bezet.

Een absolute must voor elke bezitter van een busje is de Gjipe Canyon. De aanrijroute naar de officiële parkeerplaats is haalbaar voor normale campers, maar de weg naar beneden naar het strand vereist ofwel een vierwielaandrijving of goede wandelschoenen. Het is de moeite waard: beneden wacht een van de meest spectaculaire stranden van het land op je, omlijst door hoge rotswanden. Wie zelfvoorzienend is, kan hier vaak tegen een kleine vergoeding op de eco-camping of bij de lokale bevolking kamperen en genieten van de sterrenhemel zonder lichtvervuiling.

Een ander hoogtepunt is het dorp Qeparo. Terwijl het onderste gedeelte direct aan zee ligt, is het oude dorp Upper Qeparo een historisch juweeltje van stenen huizen en smalle straatjes. Parkeer je camper in het onderste deel van het dorp en wandel naar boven om de zonsondergang over de zee te bekijken. Het contrast tussen het azuurblauwe water en de zilverachtige bladeren van de eeuwenoude olijfbomen is onbeschrijfelijk.

Culinaire liefhebbers moeten zeker Tave Kosi proberen, een traditioneel lamsgerecht met yoghurt dat in kleine tavernes in de bergen bijzonder authentiek smaakt. Een echte geheimtip is de kleine baai van Porto Palermo. Naast het fort van Ali Pasha zijn hier rustige baaien waar je vaak direct aan het water kunt staan. De lucht ruikt hier bijzonder intens naar zout, en 's ochtends vroeg kun je de vissers hun vangst direct vanaf de boot zien verkopen.

Excursietip 1: De panoramaweg van de adelaars (85 km, ca. 3 uur)

Geschikt voor: Actieve stellen | Camperbusje, compacte camper | Moeilijkheidsgraad: Uitdagend (veel bochten)

Deze tour begint in de havenstad Vlorë en neemt je direct mee het avontuur in. De weg slingert eerst rustig langs de kust voordat de steile klim naar de Llogara-pas begint. Op meer dan 1.000 meter hoogte verandert de vegetatie van palmbomen in alpiene dennenbossen. Stop zeker bij het uitzichtpunt kort na de pashoogte om te genieten van het uitzicht op het strand van Palasa. Na ongeveer 40 km bereik je Dhërmi, waar je door de kronkelige steegjes van de oude dorpskern moet wandelen. De tocht gaat verder via Vuno naar Himarë. Eenmaal aangekomen in Himarë is het strand van Livadhi een ideaal eindpunt. Hier zijn verschillende familiecampings die vaak directe toegang tot de zee hebben. De wegen zijn goed onderhouden, maar erg bochtig en soms steil, wat volledige concentratie aan het stuur vereist. Let op kuddes geiten die zomaar achter een onoverzichtelijke bocht de weg kunnen blokkeren.

Excursietip 2: Antieke paden en eilanddromen (45 km, ca. 1,5 uur)

Geschikt voor: Gezinnen, cultuurliefhebbers | Alle voertuigen inclusief grote campers | Moeilijkheidsgraad: Makkelijk

Deze ontspannen tour begint in Saranda en voert je naar het zuiden. Na slechts 15 km bereik je het nationale park Butrint. De antieke ruïnestad, die op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat, is een absolute must. Er zijn parkeerplaatsen voor campers, maar het is raadzaam om vroeg in de ochtend aan te komen om de toeristenbussen te vermijden. Vanuit Butrint neem je de bijzondere kabelpont over het Vivari-kanaal – een belevenis op zich wanneer je camper op het houten platform schommelt. Daarna voert de weg je terug naar Ksamil. Bekend om zijn drie voor de kust gelegen eilanden, biedt Ksamil een Caribische sfeer. Omdat de plaats erg toeristisch is, is het aan te raden de camper op een van de bewaakte parkeerplaatsen iets buiten het centrum te parkeren en met de fiets naar het strand te gaan. Ter afsluiting van de tour is een uitstapje naar de Blue Eye bron (Syri i Kaltër) de moeite waard, die ongeveer 20 km landinwaarts van Saranda ligt. Het ijskoude, diepblauwe water borrelt uit een grot en is de perfecte verfrissing na een warme dag aan de kust.

Campings: De infrastructuur groeit razendsnel. In Himarë en bij Livadhi Beach vind je enkele van de mooiste plekken, die vaak eenvoudig maar zeer hartelijk worden gerund. Een klassieker is Camping Kranea, bekend om de netheid en de nabijheid van het water. Regels: Wildkamperen is in Albanië officieel niet toegestaan, maar wordt meestal getolereerd zolang je discreet bent en geen afval achterlaat. In nationale parken moet je het echter strikt vermijden. Voorzieningen: Drinkwater vind je vaak bij openbare bronnen (Krue) langs de bergwegen, maar voor de watertank in de camper kun je het beste navragen op campings. Supermarkten zijn er in Saranda en Vlorë, in de kleinere dorpen kun je het beste inkopen doen in de mini-markets of direct langs de weg bij de boeren. Insider-tip: Koop een lokale simkaart (bijv. Vodafone Albania), omdat roamingkosten buiten de EU extreem hoog kunnen zijn. De netwerkdekking aan de kust is verrassend goed, zelfs in afgelegen baaien.