Campinggids | Maine

Maine markeert het uiterste noordoosten van de VS en vormt zowel geografisch als klimatologisch de overgang naar de Canadese provincies New Brunswick en Québec. Voor de aankomst is Boston (Massachusetts) de strategische hub, vanwaar je via de Interstate 95 in ongeveer anderhalf uur de staatsgrens bij Kittery bereikt. De afstanden worden vaak onderschat: van de zuidgrens tot Fort Kent aan de Canadese grens zijn het meer dan 500 kilometer rijden, vaak over eenbaanslandwegen. De infrastructuur voor kamperen in Maine, VS splitst zich in twee radicaal verschillende werelden. Aan de ene kant staan de staatsparken (bijv. Baxter of Camden Hills). Deze bieden minimale faciliteiten, vaak zonder elektriciteit of wateraansluiting op de plek, maar kosten slechts tussen de 30 en 40 euro per nacht. Het nadeel: de kampeerplaatsen zijn vaak smal, beperkt tot voertuigen tot maximaal 30 voet (ongeveer 9 meter) en zijn maanden van tevoren volgeboekt. Aan de andere kant bestaan er particuliere „RV-resorts“, vooral langs de zuidkust. Hier betaal je in het hoogseizoen (juli/augustus) prijzen die vergelijkbaar zijn met Europese hotelkamers: 90 tot 140 euro per nacht is niet ongebruikelijk voor een eenvoudige grindplaats met „Full Hookups“ (water, afvalwater, elektriciteit). Een kampeervakantie in Maine is logistiek veeleisend, omdat het seizoen extreem kort is. De meeste plaatsen openen pas half mei en sluiten consequent na Columbus Day half oktober. Wie buiten deze periode reist, treft vaak gesloten slagbomen aan. De bevoorradingsmogelijkheden zijn uitstekend, zolang je zich ten zuiden van Bangor bevindt. Ten noorden daarvan begint de wildernis, waar tankstations schaars worden en dieselvaak 10 tot 15 procent duurder is dan het Amerikaanse gemiddelde. Een cruciale factor is het strikte verbod om brandhout over de staatsgrenzen te vervoeren om invasieve keversoorten tegen te gaan. Koop hout altijd lokaal, anders dreigen forse boetes bij controles door de parkwachters.

Wie echt wil begrijpen wat kamperen in Maine inhoudt, moet de strikte scheiding begrijpen tussen de toeristische kustlijn („Downeast“) en het enorme, afgelegen achterland („The County“). Deze twee zones stellen compleet verschillende eisen aan je voertuig en aan je zenuwen. De kustregio langs de beroemde US Route 1 is geasfalteerd, maar verraderlijk smal. In historische plaatsen zoals Wiscasset of Camden staan ’s zomers kilometerslang files. Hier is de breedte van je voertuig de beperkende factor. Oude bruggen en smalle dorpsstraten met historische gebouwen die ver over de weg uitsteken, maken manoeuvreren met brede campers (breder dan 2,35 m) tot een stressvolle ervaring. Parkeren voor campers is in de kustplaatsen schaars en kost vaak 20 euro voor enkele uren. Bovendien wordt een kampeervakantie in Maine aan de kust gekenmerkt door vochtige zoute lucht. Stalen onderdelen van de bodem moeten geseald zijn, en de hoge luchtvochtigheid zorgt ervoor dat luifels en tenten moeilijk drogen. Daarentegen verandert het scenario volledig in de North Woods en de regio rond de Baxter State Park. Zodra je de interstate verlaat, kom je op de „Golden Road“ en andere privé-houthakkerswegen (Logging Roads) terecht. Dit zijn vaak onverharde grindwegen die gedomineerd worden door zware langhouttransporteurs. Deze vrachtwagens hebben altijd voorrang – zonder uitzondering. Voor deze regio is voldoende bodemspeling essentieel. Een standaardcamper met een lange achteroverhang zal hier vastlopen. Banden dienen minimaal 8-Ply (Light Truck Rating) te hebben, want het scherpe leisteengrind snijdt gewone personenauto-banden snel open. Mobiele telefonie is in de North Woods vrijwel onbestaande; een GPS-apparaat met offlinekaarten of klassiek kaartmateriaal is verplicht. Ook het klimaat verschilt sterk: terwijl de oceaan aan de kust de temperaturen matigt (soms nauwelijks onder de 10 graden in de zomer), kan het in het binnenland door de continentale ligging ’s nachts flink afkoelen, terwijl overdag de hitte zich ophoopt in de windstille bossen. Een goed werkende airco voor overdag en een krachtige verwarming voor de nacht zijn voor kamperen in Maine, VS in het binnenland geen luxe, maar noodzaak.

Elke reisgids zweert bij de lente, maar als expert moet ik een duidelijke waarschuwing geven: vermijd de periode van eind mei tot eind juni, vooral in het binnenland. Dit is het hoogseizoen van de „Black Flies“ (knotters). Anders dan gewone muggen steken deze insecten niet, ze bijten kleine wondjes in de huid om bloed op te likken. Deze piepkleine plaag verspreidt zich in zwermen die zo dicht kunnen zijn dat ademen zonder gezichtsmasker haast onmogelijk wordt. Veel Europeanen onderschatten dit en breken hun dure kampeervakantie in Maine gefrustreerd af. Als je toch in deze periode moet reizen, blijf dan strikt langs de directe kustlijn. De constante wind vanaf de Atlantische Oceaan houdt de vliegen weg. Zodra je echter ook maar twee kilometer landinwaarts rijdt om een goedkopere kampeerplaats te zoeken, word je aangevallen. Een extra technisch advies voor deze tijd: de fijnmazige horren van Europese campers houden Black Flies vaak niet tegen, omdat de insecten piepklein zijn. Plak de ventilatieroosters van de dakluiken extra af met heel fijn gaas of behandel de netten voor vertrek met permethrin-spray.