Campinggids | Cornwall

Cornwall is geen typische vakantieregio, maar een geografische doodlopende weg op het meest zuidwestelijke punt van Groot-Brittannië, omringd door de Atlantische Oceaan in het noorden en het Kanaal in het zuiden. De belangrijkste verkeersader is de A30, die als een ruggengraat door het schiereiland loopt. Wie een kampeervakantie in Cornwall overweegt, moet begrijpen dat de afstanden op de kaart misleidend zijn. Voor de 130 kilometer vanaf de grens bij Plymouth tot Penzance moet je met een camper in het hoogseizoen minimaal drie uur rekenen. De infrastructuur is sterk afhankelijk van het seizoen. Terwijl in de winter veel campings sluiten of wegzinken in de modder, schieten de prijzen tussen juli en augustus de pan uit. Het kampeerlandschap in Cornwall verschilt enorm van het Europese vasteland. Grote ‘ferienparks’ met animatie overheersen vaak de kustlijn bij Newquay, maar zijn voor rustzoekenden in het premiumsegment meestal ongeschikt. De echte kwaliteit zit in de kleinere, particulier beheerde boerderijcampings of de exclusieve staanplaatsen van de ‘Caravan and Motorhome Club’. Reken in het hoogseizoen voor een staanplaats met uitzicht op zee en elektriciteitsaansluiting (electric hook-up) op prijzen tussen 45 € en 75 € per nacht. Wildkamperen is in heel Engeland ten strengste verboden en wordt in Cornwall, gezien het hoge aantal bezoekers, rigoureus gecontroleerd en bestraft. Plan daarom altijd vaste reserveringen in. De aankomst verloopt klassiek via de Eurotunnel of de veerboot Calais-Dover, gevolgd door een rit van ongeveer zes uur (zonder files) via de M4 en M5 tot Exeter. Vanaf hier eindigt de snelweg. Wie kamperen in Cornwall, Groot-Brittannië serieus wil doen, moet zijn voertuig goed kennen: veel toegangswegen naar de mooiste baaien hebben hellingen van meer dan 20% en breedtebeperkingen van 2 meter. Een camper van meer dan 7,50 meter lengte beperkt hier merkbaar de flexibiliteit. Het klimaat is maritiem-mild, maar onvoorspelbaar. Vrieskou komt zelden voor, maar horizontale regenbuien en windkrachten van 6 tot 8 Beaufort zijn aan de orde van de dag. Een werkende verwarming is zelfs in augustus op koele avonden geen luxe, maar noodzaak.

De keuze tussen de noord- en zuidkust is niet alleen een kwestie van smaak, maar ook een technische uitdaging voor uw voertuig. De noordkust, die uitkijkt op de open Atlantische Oceaan, is ruig, winderig en het centrum van de Britse surfcultuur. Plaatsen als Bude, Padstow of Newquay liggen aan de ‘Atlantic Highway’ (A39). Hier vindt u vaak ruimere staanplaatsen op de kliffen. Het voordeel: de wegen zijn vaak iets ruimer aangelegd, omdat leveranciers de grotere plaatsen moeten bereiken. Het nadeel: uw camper staat vaak vol in de wind. Stabilisatiepoten zijn hier verplicht om bewegingsziekte in het stationaire voertuig te voorkomen. Het zout in de lucht is agressief – een grondige onderbodenspoeling na de vakantie is verplicht. De zuidkust daarentegen, vaak de ‘Cornish Riviera’ genoemd, is topografisch complexer. Het landschap wordt gekenmerkt door diepe riviermondingen (estuaria), subtropische tuinen en beschermde baaien zoals bij Falmouth of Fowey. Voor kamperen in Cornwall betekent het zuiden: extreem smalle toegangswegen. Veel van de mooiste plekken aan het water zijn alleen bereikbaar via eenbaanswegen met uitwijkzones (‘passing places’). Een voertuigbreedte van meer dan 2,30 meter wordt hier een stressfactor. Let nauwgezet op de borden: als er ‘Unsuitable for heavy goods vehicles’ of ‘Narrow’ op staat, is dit geen advies, maar een feitelijke beschrijving. Negeer dit en u riskeert kilometerslang achteruit te moeten rijden. Technisch gezien moet u voor vertrek de koppeling en remmen laten controleren. De hellingen langs de kustwegen (bijvoorbeeld naar Polperro of Port Isaac) zijn enorm en belasten het materiaal zwaar. Een automatische versnellingsbak is in de constante ‘stop-and-go’-situaties van de single track roads een enorme tijdwinst. Een ander cruciaal punt is de ondergrond: veel staanplaatsen, vooral de schilderachtige op boerderijen, bieden vaak alleen grasplaatsen. Door de frequente neerslag is de bodem vaak zacht. Traction aids (zandplaten of gripmatten) horen absoluut in de achterbak, vooral als u een zwaar voertuig met voorwielaandrijving bestuurt. Onderschat ook de getijden niet: sommige parkeerplaatsen vlak bij de kust worden bij springtij overstroomd. Controleer altijd de getijdenkalenders voordat u uw voertuig dicht bij het strand parkeert.

Er is één grote fout die bijna alle continentale Europeanen in de eerste 24 uur maken – en die vaak dure carrosserieschade veroorzaakt. Het gaat om de zogenaamde ‘Cornish Hedge’. Visueel lijkt het op een onschuldige, wat overwoekerde heg langs de weg. Als het op de smalle wegen krap wordt, hebben bestuurders de neiging om ‘even het struikgewas in te gaan’ om tegemoetkomend verkeer te laten passeren. Doe dat nooit. Een Cornish Hedge is geen heg. Het is een massieve muur van granietblokken en aarde, die slechts met vegetatie is begroeid. Er is absoluut geen speelruimte. Als u uw zijspiegel of de zijkant van uw camper in het groen duwt, botst u op massief gesteente. De juiste etiquette: als er tegemoetkomend verkeer aankomt, stop dan direct op een bredere plek. Als u de ‘passing place’ hebt gemist, is degene die het obstakel aan zijn eigen kant heeft of bergafwaarts rijdt doorgaans verplicht te wachten – maar in de praktijk geldt: wie makkelijker kan manoeuvreren, wijkt uit. Blijf strikt op het asfalt, ook als het nog maar centimeters zijn.