Campinggids | Costa Brava

Geografisch wordt dit kustgedeelte in de provincie Girona begrensd door de 220 kilometer lange lijn van Portbou aan de Franse grens tot aan de Tordera-mond bij Blanes. Wie een campingvakantie aan de Costa Brava plant, bevindt zich in een corridor die logistiek wordt gestructureerd door de AP-7-autosnelweg in het achterland en de kronkelige kustwegen in het voorland. De topografie dwingt de infrastructuur omhoog, waardoor de meeste plaatsen terrasvormig zijn aangelegd. Voor zware campers betekent dit: controleer voor aankomst de hellingen van de interne wegen. De regio heeft de hoogste dichtheid aan categorie-1- en luxeplaatsen van heel Spanje, wat zich weerspiegelt in de kwaliteit van de voorzieningen. Wildkamperen wordt streng bestraft; de boetes beginnen bij 150 euro en worden consequent geïnd door de Mossos d’Esquadra. Daarentegen geniet u op de officiële terreinen van een voorzieningszekerheid die overeenkomt met Europese topnormen. In het hoogseizoen (juli/augustus) moet u in prijs rekening houden met 60 tot 95 euro per nacht voor een camper met twee personen en een vast tarief voor elektriciteit. In het laagseizoen dalen de tarieven naar bescheiden 25 tot 40 euro, al sluiten veel plaatsen al eind september. De aankomst verloopt klassiek via de Franse A9 en de grenspost La Jonquera. Vanuit Zuid-Duitsland zijn het ongeveer 1.100 tot 1.300 kilometer, wat een tussenovernachting in de Rhônedal aandraagt. Tank strategisch: diesel is in Spanje vaak 15 tot 20 cent goedkoper dan in Frankrijk, dus het tanken direct na de grens in La Jonquera loont, ook al zijn wachttijden van 20 minuten gebruikelijk. Campen aan de Costa Brava, Spanje verschilt klimatologisch duidelijk van het zuiden: de Tramuntana, een koude noordenwind, kan ook in de zomer voor heldere zichten, maar ruwe rukwinden zorgen. Een stabiele markiesverankering is hier geen optie, maar noodzaak. Houd er bij de boeking rekening mee dat plaatsen op de eerste rij (“Front de Mer”) vaak al in januari voor de zomer uitverkocht zijn. De elektriciteitsaansluitingen zijn vrijwel altijd CEE-standaard, maar de bescherming varieert sterk tussen 6 en 10 ampère – controleer dit voordat u tegelijk airco en koffiezetapparaat inschakelt.

De regio laat zich rijtechnisch en landschappelijk verdelen in twee hoofdsectoren, die verschillende eisen stellen aan uw camper. In het noorden, in Alt Empordà rond Cap de Creus en Cadaqués, overheersen kale rotsen en de sterke invloed van de Tramuntana-wind. De toegang naar Cadaqués is voor voertuigen breder dan 2,30 meter en langer dan 7 meter een test van geduld. De weg slingert door leisteenbergen, en tegenliggers met bussen vereisen millimeterprecisie bij het rangschieren langs de afgrond. Hier is het landschap kaal, surrealistisch en wild. Een staanplaats in deze zone biedt vaak weinig natuurlijke schaduw, maar wel onbelemmerde uitzichten op de ruige zee. Controleer dagelijks de windvoorspelling voordat u het dakbed of de markies opzet. Rukwinden kunnen hier 100 km/h bereiken, zelfs bij strakblauwe hemel. Verder zuidwaarts, in Baix Empordà en La Selva rond Begur en Tossa de Mar, verandert de vegetatie drastisch. Dichte pijnbossen reiken tot aan de waterlijn. De baaien zijn dieper ingesneden en bieden meer beschutting tegen de wind, maar de toegangswegen naar de plaatsen hebben vaak hellingspercentages van meer dan 15 procent. Oververhitte remmen bij het afdalen naar de baai zijn een reëel risico; maak consequent gebruik van de motorrem en lagere versnellingen. Het campingervaring aan de Costa Brava in het zuiden wordt gekenmerkt door “calas” (baaien) met grof zand of grind. Zandstranden zoals in de baai van Roses zijn hier de uitzondering. Technisch gezien betekent dit: u hebt goede onderlegplanken nodig om op de vaak hellende plaatsen waterpas te staan. De bodem is meestal hard en stenig, waardoor eenvoudige haringen falen; rotsnagels en een zware hamer horen bij de basisuitrusting. Wie met grote campers arriveert, doet er goed aan de kustweg GI-682 tussen Sant Feliu en Tossa te vermijden en de plaatsen vanaf het land via de C-35 of C-65 te benaderen, om de engste bochten te ontwijken. De infrastructuur van de plaatsen is in het zuiden doorgaans nog exclusiever, vaak met eigen supermarkten en sanitair dat hotelschaal bereikt. Let op de slijtage van uw banden: de asfalt van de kustwegen is extreem ruw en gripgevend, wat de slijtage bij zware campers merkbaar verhoogt.

Vermijd voor de proviandinkoop de overvolle supermarkten langs de kustweg C-31. Een strategisch slimme stop voor camper-reizigers is de “Cooperativa de Garriguella” in het achterland van Roses. Hier kunt u zelf met 8-meter-voertuigen stressvrij parkeren op het grindterrein achter het hoofdgebouw, terwijl u aan de kust vaak geen parkeerplek vindt. De coöperatie verkoopt de lokale wijn van de DO Empordà en eersteklas olijfolie rechtstreeks uit de tank voor prijzen die 40 procent onder de winkelprijs liggen. Een 5-literkan van extra vierge olijfolie kost hier vaak minder dan 30 euro – een ideale voorraad voor de keuken aan boord. Een andere logistieke tip betreft de watervoorziening: veel tankstations langs de AP-7 hebben de waterkranen bij de luchtpompen verwijderd of accepteren munten die vaak niet werken. Vul uw zoetwatertank altijd volledig op de camping voordat u een etappe aanvangt. Het water aan de Costa Brava is sterk gechloreerd, maar kiemvrij. Wie de smaak van koffie niet lust, kan een actieve koolfilter toevoegen of 5-literdrinkwaterkanisters kopen bij “Mercadona”, want het leidingwater in de tanks krijgt bij hitte snel een muf smaakje.