Campinggids | Bay of Plenty

De Bay of Plenty strekt zich uit langs de oostkust van het Noordereiland, van Waihi Beach in het westen tot aan East Cape in het oosten. Geografisch vormt het een brede baai, die door de vulkanische rug van de Kaimai Ranges wordt afgeschermd van het binnenland. Wie een kampeervakantie in de Bay of Plenty plant, arriveert meestal in Auckland en rijdt ongeveer 2,5 tot 3 uur (ca. 200 km) over de State Highway 2 naar het zuidoosten. Deze regio staat bekend als de ‘fruitmand’ van Nieuw-Zeeland, wat voor u als bestuurder van een groot voertuig betekent: reken vooral tussen april en juni op zwaar vrachtverkeer vanwege de kiwioogst op soms smalle landwegen. De campinginfrastructuur is hier sterk tweedelig. Aan de ene kant vindt u dure vakantieparken die meer op resorts lijken en in het hoogseizoen (december tot februari) tussen 45 en 70 euro per nacht vragen voor een staanplaats met elektriciteit (powered site). Deze plekken bieden volledige infrastructuur, maar zijn vaak nauw ingedeeld. Aan de andere kant staan de campings van het Department of Conservation (DOC), die spartaanser zijn, vaak alleen een puttoilet en koud water bieden, maar wel direct aan de rand van de duinen liggen. Hier liggen de prijzen bij bescheiden 8 tot 15 euro per persoon. Het doorslaggevende criterium voor kamperen in de Bay of Plenty, Nieuw-Zeeland is de certificering van uw voertuig. De lokale councils (districtsbesturen) handhaven de regels voor vrij kamperen ('Freedom Camping') rigoureus. Zonder een geldige blauwe of groene 'Self-Contained'-plaat aan de achterkant en een daarbij behorende toilet aan boord, wordt u systematisch naar dure campings verwezen. Wild kamperen op niet-aangewezen locaties wordt niet getolereerd en elektronisch bewaakt. Klimatologisch wacht u een van de zonnigste regio’s van het land, maar onderschat de UV-straling niet. We spreken van een UV-index die lak en kunststoffen zwaar belast. De temperaturen stijgen in de zomer tot 24 tot 30 graden Celsius, ’s nachts blijft het mild met 14 tot 18 graden. Een belangrijke logistieke factor is de wind: de overheersende westenwinden worden door de Kaimai Ranges afgezwakt, maar slaat de wind om naar het noordoosten, dan raakt hij ongehinderd de kust vanaf de Stille Oceaan. Richt uw voertuig dus altijd met de voorkant naar de wind, om slingerbewegingen ’s nachts te minimaliseren.

Om de regio strategisch te begrijpen, moet u de Bay of Plenty verdelen in twee compleet verschillende sectoren: het stedelijke westen rond Tauranga en de wilde oostkust vanaf Whakatane. Deze indeling is essentieel voor uw routeplanning en de keuze van uw staanplaats. In het westen, vooral rond Mount Maunganui en Papamoa, bevindt u zich in een dichtbevolkt gebied. De wegen zijn breed en goed geasfalteerd, maar het verkeer is druk. Met een woonmobiel van meer dan 7,50 meter lengte wordt het zoeken naar een parkeerplaats in de kustplaatsen een geduldsexperiment. Supermarkten en tankstations zijn om de 5 kilometer beschikbaar, de dieselprijzen zijn concurrerend. Hier heeft u geen expeditievoertuig nodig, maar wel zenuwen voor het stadsverkeer en een budget voor hogere staanplaatskosten. Zodra u echter Whakatane passeert en de State Highway 35 richting Opotiki en East Cape neemt, verandert het eisenprofiel drastisch. De weg wordt de levensader van de afgelegen Maori-gemeenschappen. De asfaltlaag is weliswaar doorlopend aanwezig, maar de rijbaan wordt smaller, bochtiger en vertoont vaak een sterke zijdelingse hellingshoek (camber) om hevige regenval af te voeren. Voor kamperen in de Bay of Plenty in het oosten betekent dit: bevestig uw lading in de kasten extra goed. De centrifugale krachten op de kronkelige kustweg SH35 zijn niet te onderschatten. Een voertuig met een lange achteroverhang kan bij de steile opritten naar afgelegen baaien of DOC-plaatsen vastlopen. Een bodemvrijheid van minimaal 20 centimeter is hier aan te raden, ook al is vierwielaandrijving niet absoluut noodzakelijk. Een technisch aspect dat vaak over het hoofd wordt gezien, is de bevoorradingspositie in het oosten. Vanaf Opotiki dunnen de tankstations flink uit. Plan uw actieradius zo dat u minstens 300 kilometer zonder tankstop kunt afleggen, of wees bereid om aanzienlijk hogere prijzen bij kleine landtankstations te betalen. Ook de watervoorziening vergt planning: terwijl in het westen overal drinkwater beschikbaar is, vult u in het oosten uw zoetwatertank in Whakatane tot de rand. Veel DOC-plaatsen in het oosten gebruiken regenwater of bronwater, dat eerst gekookt moet worden voordat het gedronken wordt. Ook uw cassette-wc dient u strategisch te legen, omdat afvalstations (dump stations) in het oosten schaarser zijn – vaak liggen er 80 tot 100 kilometer tussen.

Het omrijden van East Cape via de State Highway 35 wordt beschouwd als een van de mooiste kustwegen ter wereld, maar is logistiek verraderlijk. Mijn concrete advies voor deze route: start in Opotiki met een volle diesel- en koelbox. De kleine 'General Stores' in Te Kaha of Waihau Bay hebben wel charme, maar hanteren prijzen die 30 tot 40 procent hoger liggen dan bij Pak’n Save of Countdown. Een kilo tomaten kan hier snel het dubbele kosten. Culinairement moet u goed opletten op handgeschilderde borden met 'Crayfish' (rivierkreeften/langoesten) of 'Kaimoana' (zeevruchten). Lokale families verkopen vaak hun dagvangst rechtstreeks uit de koelbox langs de weg, ongeveer 20 kilometer ten noordoosten van Gisborne of vlak bij Tokomaru Bay. De prijs ligt vaak tussen 40 en 50 euro per exemplaar, wat vergeleken met restaurants (daar vaak 100 euro+) een uitstekende deal is. Belangrijk: contant geld is hier koning. In deze dode zones werken mobiele EFTPOS-terminals vaak niet betrouwbaar. Als u de route linksom rijdt (van Opotiki naar Gisborne), bevindt u zich aan de zeekant van de weg – dat maakt het stoppen in de smalle parkeernissen voor foto’s gemakkelijker, zonder tegenliggers te hinderen.