Wilderness Voyage
Route-overzicht
Over deze route
Voyageurs National Park is uniek: een nationaal park dat voornamelijk per boot wordt verkend. Gelegen aan de grens met Canada, bestaat het uit een netwerk van meren, eilanden en boreale bossen. Vernoemd naar de Frans-Canadese pelsjagers die hier ooit met kano's onderweg waren, biedt Voyageurs echte wildernis. Wolven huilen 's nachts, het noorderlicht danst boven het meer en in de winter bevriest alles tot een witte wonderwereld. Hard Facts: Vaarbewijs aanbevolen • 340 km² water • 3-7 dagen ideaal • Geen sluizen • Beste tijd: juni-september
Etappes van de reis
1Dag 1: International Falls
In de voetsporen van de pelsjagers
Het is een goed idee om naar een stad te komen waar de kinderen er nog zijn, maar midden op de dag in Minnesota is het warm en het gezicht straalt. Internationaal hoef je niemand te ontmoeten, je kunt zien dat het gouden licht laat in het jaar is, zodat de Canadese maat een hak van zijn eigen intensiteit heeft. Als je echt de kabels in de omgeving van het Voyageurs National Park wilt laten liggen, heb je nog steeds de nieuwste ervaring. Het eerste dat gebeurt is dat je geen directe toegang tot het water hebt, het is op Super One Foods op Highway 53. Het klinkt behoorlijk banaal, het is essentieel, je wilt de haven verlaten, het is een goede plek om kiosken van restaurants te besturen. Je hebt van het winkelwagentje de deur naar het brede gangpad en laadt alles in wat je maar wilt, zodat je de ingrediënten voor de barbecue op het dak kunt krijgen. Een tip voor het authentieke zegel van de regio: voor de visumaanvraag bij Walleye, de Amerikaanse snoekbaars. Het stevige, witte vlies is dé culinaire bestemming van het noorden en smaakt het lekkerst als hij 's avonds boven houtskool al wordt. De overdracht van het rijhuis bevindt zich midden in de kleine gemeenschap Ranier, slechts een paar minuten ten oosten van International Falls. Terwijl de instructeur de radio zal gebruiken om te werken en de generator 's nachts nooit te horen zal zijn als het laat in de nacht is, als de radio klaar is. Het water van Rainy Lake glinstert prachtig, maar is sterker dan het water. De kleur wordt beïnvloed door de tannines van de wortels in de enorme nokken en is een technologie van de gezonde oorspronkelijkheid van het ecosysteem. Wanneer de motor start en het jacht langzaam loopt, is het stressniveau van de boot te hoog. Hier is het mogelijk, het maximale toerental is compatibel met het vermogen van de motor, dat snel en gemakkelijk wordt bereikt. Je vaart nu in de voetsporen van de Voyageurs, de Franse pelsjagers sterven eeuwen geleden in hun berkenbastkano's precies deze wateren doorkruisten om huiden te ruilen voor goederen. Als de wind waait, stroomt het water het water in, en wordt de wind geblazen, dus je kunt je voorstellen hoe de ritmische kracht van de marskramers over het water stroomt. De navigatie op Rainy Lake wordt afhankelijker van de toewijding. De zee is bedekt met tientallen kleine eilandjes en rode tapijten van het Precambriaanse Canadese schild, de grootste steen ter wereld. Laten we eens kijken naar de gemarkeerde vaargeulen. De rode en grote boeien staan hier zonder enige versiering, zodat de levensverzekering een schadelijke werking zal hebben, je wilt de grens met Canada onzichtbaar midden door het water laten lopen en een verkeerde afslag zodat je ongewild tot een grensganger kunt maken. Voor de eerste stop wordt er een tweekleurig beeld in gedachten gehouden dat in de standaardbrochures boven het woord staat. Nu zijn we op Little American Island. Dit is mijn persoonlijke geheimtip voor de eerste woensdag. Gebruik zeker de beste bolders en strek je benen op het korte rondpad. Dit kleine eiland lag in het jaar 1890 in het centrum van een klein stadje in het zuiden. Hier liggen nog steeds rossen afvalschachten en uitrustingsstukken, die lang genoeg zijn om de deur te openen. Het is een mystiek stukje wijn dat is opgegroeid in de natuurlijke omgeving. Het licht breekt op magische wijze midden op de dag in de boomtop en de dompelt van de bosbodem in diepgroen.Wanneer de dag tien uur duurt, zoek dan naar de aangewezen Houseboat Sites, idealiter in een beschermde baai in de buurt van Bushyhead Island. De situatie hier is anders dan in Europa: het type boeg van de woonboot is open tot aan de zanderige of kiezelachtige over en verankerd de hekpaal met twee lijnen in een hoogte van 45 graden aan bomen of rotsen aan land. Als de motor stopt, stopt hij niet. Het is nogal hoogdravend, maar het is ook veilig. Je hoort de kabels van de golven met het aluminium ravotten en het geluid van de wind in de giektop. Terwijl je op het bovendek zit en je Walleye grillt, open je misschien een lokaal ambachtelijk biertje uit Minnesota, ook een Castle Danger Cream Ale, waarvan de moutige toets perfect past bij de koele avondlucht. De bekroning van de eerste dag is werkelijk niet culinair, maar akoestisch van aard. Wacht tot de schering overgaat in diepviolet. Dan hoor jem: de roep van de ijsduiker, hier Loon genoemd. Het is een klagende, wilde tremolo die kilometers over het water stroomt en de tippels zijn er. Op dat moment, met de geur van geselecteerde vis in je neus, het koele glas in je hand en de oeroude roep in je oor, begrijp je real was je gebogen. Het is nooit lang geleden dat je een toerist bent geweest in de VS. Je bent deel van de wildernis geworden, beland in een wereld van water, stenen en bos en is sinds de tijd van de pelsjagers vrijwel veranderd. De nacht was nooit voorbij Rainy Lake en de sterren waren hier, en het water werd weerspiegeld in de wolken als diamanten op de zwarte rivier.
2Dag 2: Namakan Lake
Eenzame eilanden in het grensgebied met Canada
Het water op het water begint lang voordat de contacten vandaan komen. Zoals je kunt zien, is het Kabetogama-meer nog steeds aan de zwarte kant, met een olieachtig zicht op het weer, dat erg lang aan de deur van de komende zon wordt doorbroken. Dit is de absolute stijl die hier in Minnesota nog nooit is gebeurd, er zijn geen kapotte deuren bij het incident, er is een melancholische blik bij een van de vogels, de nationale vogel in de regio. Neem de tijd voor je eerste koffie, want de dag vandaag vraagt je volledige toewijding aan het roer. De route geeft je het relatieve comfort van Kabetogama via de nieuwe doorgangen naar het brede, wildere Namakan-meer. Wanneer de mist lijkt alsof het water in het water glinstert, is het zwartblauwe water typisch voor de voorkant van het Canadese bord, elke keer dat de motor start. Het diepe gebrom van de diesel vibreert zacht door de romp. Als je naar het oosten gaat, vind je de Namakan Narrows. Hier verandert het karakter van het landschap dramatisch. Waar de oevers voorheen vaak vlak en bebost waren, rijzen nu enorme granietrotsen uit het water, douigen van oeroude geologische processen. De navigatie is hier geconcentreerd. Vergeet de GPS zelfs en lees het water en de kaarten: reed ton aan stuurboord, groen aan bakboord. De omvang is hier klein en de charme van de reis is precies goed. Er is een lange, dichte baas van balsemsparren en spanten, waardoor het harde geluid in de lucht hangt en er veel zoet water in het water zit. In het labyrint van water en steen wordt het vocht in het water verminderd en wordt de voorruit verwijderd. De rode muren bevinden zich langs de versmallingen en in de aangrenzende gebieden zijn er geen geologische formaties, veel historische documenten. Als het goed is om te kopen, heb je genoeg windstille plekken om op het graniet te dragen - de rotstekeningen. Er staan enorme monumenten, met subtiele nalatenschappen van de grootste mensen in het water, vanwege tientallen jaren ervaring en in het voordeel van de overgrote meerderheid van de mensen. Dit is een heel mooi moment als de motor op zijn plek zit en de boot nog voor de deur staat van de huidige oprit en de nieuwe boten er zijn. Soms is het juiste licht nodig voor de vervaagde fotoringen en contouren prijsgeven. Vanaf het water van de Narrows naar achteren opent het Namakan-meer zich als een binnenzee. Het goud was hier vaak wat hoger, het gevoel van vrijheid onmetelijk groter. Je bevindt je nu direct in het grensgebied; De herdenkingslijn tussen de VS en Canada loopt midden door de zee. Er zijn hier bergen, al het water en prachtige horizonten. Het zicht op de navigatiekaart is nu essentieel voor het gebruik van Canadees water in de lak, omdat deze altijd de nodige bescherming heeft, waardoor het navigatiesysteem luider kan zijn dan ooit tevoren en zijn eigen charme heeft. Voor de overnachting van Vandaag heb je nooit de eerste van de beste aanlegplaatsbuurten. Een echte geheime tip van de vele kapiteins in het gebied boven de hemel is de regio rond Mica Bay in het westelijke deel van de Namakan. Terwijl de grote hoofdroutes vaak druk worden bezocht, vind je hier baaien van een bijna onwerkelijke afgelegenheid. De naam zegt het al: op de oevers glinsterende mica-mineralen in de steen, wat de plek in een laagstaande zon een magische uitstraling geeft. Zoek een van de aangewezen woonbootlocaties – betrouwbaar aan de kleine grenzen en het enorme ijzeren worstelen in de rode cijfers.Het aanleggen is hier een ritueel op zich: je vaart de woonboot voorzichtig op het zandstrand van direct tegen de vlakke rots - het ziehaamde observeren. Dan spring je op het land, heb je alles in de hand en kun je veel water in twee richtingen drijven. De motor stopt, het is het eiland Jou. Er is geen geld, geen stroomvoorziening, geen kiosk. Alleen jij, het knapperige hout in het kamp en de enige echte weidse sterrenhemel die hier buiten, weg van de elke lichtvervuiling, zo helder is dat jezelf hij bijna in kunt. Voordat je het kunt proeven, kun je het eerst uitproberen als je het ziet, want het wordt gekookt in het Ash River Visitor Center, snoekbaarzen (glasoogbaars) zitten in de pan. Het vlies is wit, stevig en smaakt licht zoet – het lekkerst puur met wat Citroen en peper, geserveerd met wilde rijst, een specialiteit uit Minnesota. Toen je later een glas tegenkwam met een glas erop, waren de stemmen luid, en het water kwam uit de stoeipartij, zodat de dagelijkse beslommeringen van je afvallen. Met een beetje geluk dansen in het jaar, de eerste zwembadlichten en de grote lichten aan de noordelijke horizon. Het Namakan-meer is de perfecte mix van comfort en absoluut comfort, met uitzicht op de hoogtepunten van elke rijst.
3Dag 3: Kabetogama
Waar wolven huilen en het noorderlicht danst
De mist hangt er nog steeds en wordt gedragen op het donkere water van het Kabetogama-meer, met een dampende gerookte koffie in je hand op de achterkant van de woonboot. Dit is een speciaal moment in de wereld in Voyageurs National Park, wanneer de wereld in huis is. De lucht is vrijdag in september en de harde klap van de waterbazen wordt vermengd met de koude, de kracht van de zee in Zich. Allereerst is er een podium voor de mindere woorden in de nautische uitdagingen dan in de diepe, in een spirituele setting met de verschillen in de wildernis van Minnesota. Wanneer de motor start, wordt de motor aangezet tot op het dak van de deur en wordt de aandrijving langzaam in de tegenovergestelde richting van de boot gereden. Navigeren op de Kabetogama ijsconcentratie, wil onder het glinsterende oppervlak de nieuwe granietformaten van het Canadese schild verbergen. Er liggen nu grote tonnen hengels, die hier worden opgeslagen op een manier die belangrijk is voor het water. Om deze reden is er in deze stille wildernis een plek die gezien kan worden als een on-site plant: de Ellsworth Rock Gardens. Dit betekent dat hier een klassieke sluis ligt, die altijd aan de andere kant van het water ligt, en dat er voor de Amerikaanse kust kleine eilandjes in de toppen van de Dennen liggen en het water zichtbaar is. Wanneer je de aanlegsteiger van de Rock Gardens nadert, minder dan tijdig vaart; De grond is hier rood en de manoeuvres van de zwarte boot zijn bevroren. De indeling je de boot is veilig vastgelegd, betreed je het levenswerk van Jack Ellsworth. Het is fascinerend in een surrealistische tuin van Timmerman in Chicago hier in 40 jaar zee en twee decennia stille natuur te veranderen in een terrasvormig tuinlandschap. De abstracte stenen sculpturen die tussen stralende tijgerlelies staan als heidense altaren worden getransformeerd in het diepe groen van de bosbodem. Het is erg sterk op de verdorde messen. Neem de tijd om helemaal boven op het rotsplateau te zitten. Vanaf hier kunt u een van de meest spectaculaire uitzichten over de zee zien: een panorama van water, stenen en natuurlijk licht dat de afmetingen van het landschap heeft die werkelijk bedwelmend zijn. Vóór de middag was er een helder achterdek van de latens en ankerpunten in de haven van Sugarbush Island en in een van de beschutte baaien bij Lost Bay. Hier, ver weg van de vele jachthavens, kunt u de magie van het park zien. Een kleine geheime tip die in enkele brochures te vinden is: Laat het anker van uw ankerplaats nooit weggaan van de windbescherming, de specificatie op het strand en op het dak, u bent open in het westen. Waarom? Het is ook belangrijk op te merken dat het grootste gebied in het water graasgebied is. Het merendeel van de bezoekers heeft toegang tot de open rotsen, waardoor het licht een rol speelt bij de onopvallende adviezen. Wanneer de zone begint, begint de horizon in een dramatische kleur van de gemerkte oranje en violette kleur, waarvan wordt gezegd dat deze zich voor het publiek bevindt. Toen het geluk midden op de dag werd opgeheven, werd de hendel uit de weg getild, en nu zat er een snoekbaars, die hier in de lucht zat, op de grill. Het vlies is stabiel en heeft een sterke, lichtgewicht uitstraling, vooral als het wordt geserveerd met alle Citroen, bots en lokale wilde rijst. Terwijl het vuur in de vuurplaats aan land of op je grill sist, verandert de akoestiek van de omgeving. De ritmische kletsen van de golven worden zachter en de roep van de ijsduiker neemt het over. Zijn klagen, galmende gezang is de soundtrack van de North Woods en altijd een gezellige naam.De echte show begint wanneer de duisternis compleet is. Verweg van elke lichte vervuiling van steden is de sterrenhemel boven de Kabetogama van een bijna overweldigende schittering. Ga op het voordek liggen, gewikkeld in een warme deken, met direct zicht op het noorden. Wij bevinden ons hier op de 48e breedtegraad en de kans is de grootste van het groen en een paar sluiers van de Aurora Borealis over de hemel dansen. En als je in de hakstijl bent, zit je binnen en het kraken van de afkoelende scheepsromp negeert, dus mis je: het huilen van een roedelwolven die vanaf de dichte bazen van het vasteland over het water galmt. Het is een wilde, het klinkt alsof je je zult herinneren dat er hier maar één gast was in een wereld die zich nog steeds aan de regels van de natuur houdt.
Praktische tips
- ✓Wolven, beren, elanden en lynxen leven hier – bewaar voedsel veilig!
- ✓Noorderlicht: In september soms zichtbaar – camera op lange sluitertijd!
- ✓Muggen in de zomer: Serieus! Neem sprays met DEET en hoofdnetten mee.
In een oogopslag
Duur
boatRegions.usa.voyageurs.tours.wildernessVoyage.duration
Afstand
boatRegions.usa.voyageurs.tours.wildernessVoyage.distance
Moeilijkheidsgraad
Gemiddeld
Highlights
- Boreaal oerwoud – Ongerepte wildernis: Zwarte sparren, berken en de stilte van de noordelijke bossen
- Ellsworth Rock Gardens – Kunst in het bos: Een kunstenaar creëerde gedurende decennia een beeldentuin op een schiereiland
- Noorderlicht – Aurora Borealis: In de herfst en winter soms zichtbaar, zelfs in de zomer mogelijk