Vaarroutes in de lagune van Venetië en het Po-delta, routekarakteristiek
De lagune van Venetië is onderverdeeld in drie grote watergebieden, die via de Bocche di Porto, Lido, Malamocco en Chioggia met de Adriatische Zee zijn verbonden. Binnen de lagune bestaan gemarkeerde vaargeulen, zogenaamde Canali en Ghebi, die met bakken (Bricole) worden aangegeven. Deze vaargeulen zijn geen formaliteit: grote delen van de lagune drogen bij eb tot slechts enkele decimeters waterdiepte uit, waardoor een afwijken van de vaargeul voor een camper met een typische diepgang snel tot bodemcontact kan leiden.
Het Po-delta begint ten zuiden van Chioggia en strekt zich uit over verschillende hoofdarmen: Po di Levante, Po di Maistra, Po delle Tolle, Po di Gnocca, Po di Tolle en Po di Goro. Het karakter verschilt sterk van de lagune: bredere, sterkstromende rivierarmen, minder dichte betonning, maar meer natuurlijke oevers met rietvelden, die deel uitmaken van het Parco Regionale Veneto del Delta del Po respectievelijk het Parco Delta del Po in Emilia-Romagna. Stroom, sedimentbanken en wisselende waterstanden na neerslag in de Alpen zijn hier de belangrijkste factoren voor de planning, minder de getijden zoals in de lagune.
Een verbinding tussen beide systemen verloopt via het kanaal van Chioggia en verder naar het zuiden via de Po di Levante of kunstmatige verbindingskanalen; de bevaarbaarheid van individuele trajecten varieert echter door sedimentatie en onderhoud, dus een actuele controle voor vertrek is essentieel.