Route-overzicht
Over deze route
boatRegions.france.camargue.tours.flamingoRoute.detailContent
Etappes van de reis
1Dag 1-2: Aigues-Mortes en de zoutpannen (20 km)
Roze flamingo's aan de horizon van de zoutmoerassen
Ieder mens begint met een plek waar de tijd stilgestaan lijkt te hebben. je voor het eerste het dek bereedt, voel je die lome, zilte zwaarte in het licht, de zo kenmerkend is voor het diepe zuiden van Frankrijk. Aigues-Mortes, letterlijk 'dode wateren', ontvang je niet met een morbide sfeer, maar met een bijna trotse levendigeheid. Wanneer je in de late ochtend de trossen wint in de Port de Plaisance, ligt de enorme 13e-eeuwse stadsmuur als een stenen gordel direct naast je. Het is een surrealistisch uitgangspunt: aan de rand van een perfecte pas op voor houten vesting, aan de andere rand van de moderne techniek van de woonboot, waarvan de dieselmotor, maar alleen op de trilt en rimpelingen in de havenwatertocht. Er is geen behoefte aan bescherming, maar ook aan de tijd vóór de stad zelf. Wandelend door de Porte de la Gardette, langs de imposante Tour de Constance, die tevens dienst doet als gedenkteken, bevindt u zich in een beschermend kader van de steegjes. De geur van oranjebloesemwater komt je op elke hoek tegemoet, want dat is het hoofdingrediënt van de beroemde Fougasse d'Aigues-Mortes. Koop dit suikerzoete, brioche-tachtig gebakken zeker in een van de bakkerijen rond de Place Saint-Louis als proviand voor de middag, wil het water het zilte licht je snel hongerig maken. Als in dit gebied de haven aan het Canal du Rhône ligt, verandert de wereld. Er hangen toeristische prenten op een rij met een rustiek gebied op acht kilometer van de deur in een landschap dat lijkt op een aquarelbord met veel water. Hier zie je het licht op de rivier, de graslanen, de horizon. Het water uit het kanaal is troebel- en olijfgroen, een sterk contrast met wat een paar kilometer verwijderd is van de bewaakte staat. De etappe van 20 kilometer naar het uitkijkpunt is bewust ingekort, zodat het natuurspektakel volledig tot zijn recht komt. De Camargue is hier nooit groot, het is een symfonie van oker, wit en vooral roze. Links en rechts strekt het kanaal zich uit van de Salins du Midi. Het is een fascinerend gezicht als de enorme bergketens, de Camelles, in de sprankelende hitte aan de horizon als besneeuwde bergtoppen verschijnen en zich bovendien op zeeniveau bevinden. Het water in de Ondiepe-lagunes verandert de kleur van de kleur van de 1 en de zoutconcentratie, van bleekviolet tot bijna kunstmatig en neonroze. De kleur lijkt op de microscopisch kleine alg Dunaliella salina, waar hij ook verantwoordelijk voor is en die hier het typische roze van de flamingo heeft. Deze motor is in dezelfde stijl als wanneer je een groep elegante vogels in het diepe water hebt. Het geluid van de complotten van de wereld is weelderig, het klinkt als de ruïnes van een hevige regenbui, en het zwart-rood-rood-gespannen licht van de azuurblauwe hemel van de Provence is een van de momenten die telkens worden vastgelegd. Een kleine, waardevolle geheime tip voor deze reis: laat niets in de open lucht liggen, u heeft toegang tot de kleine aanlegplaats aan het Musée du Riz, wellicht voor de splitsing van de Petit Rhône. Vanaf hier kun je te voet een klein pad begrijpen dat de dichter in de wilde rijstvelden brengt - een kant van de Camargue de velen naast het zout verten. Hier reed de grote rijst, en zoals altijd in de nazomer onderweg gebogen, de halmen opruimend in een diep granaatrood.Tegen de avond, wanneer de zon lager staat en het harde licht van het zuiden zachter wordt, keer je idealiter terug naar de nabijheid van de stadsmuren of zoek je een rustige ligplaats in de rietkraag, mits de diepgang dat jammer is. De mokken kunnen lastig worden in de planning, je voldoet aan de voorzorgsmaatregelen, zodat je hem nooit kunt gebruiken. Nu wil je naar het restaurant in de Camargue gaan en zeggen: Tellines. De kleine, kronkelige schelpjes zijn met de hand gezien vanuit het zand van de aangelegde stranden. In de kleine restaurants in Remparts, zoals Le Boem, wordt de hak geserveerd met veel knoflook, peterselie en een laagje olijfolie in de pan. Dit betekent dat je het absoluut lokaal moet uitproberen. Bestel een Vin des Sables, van Zandwijn. De Wijnstokken van Domaine Royal de Jarras groeien direct in de zandige bodem van de duinen, wat de druifluis op fstand hudt en de Wijn - zeevallei een lichte rosé genaamd Gris de Gris - een onmiskenbare, bijna jodiumrijke mineraliteit geeft. Wanneer je later aan boord zit met een glas koele rosé in de hand en uitkijkt over de donkere silhouetten van de zoutbergen, zodat je je de hoe de stilte van de zoutmorassen je omhult kunt herinneren. Het is een archaïsch, rustiek bouwwerk, met alleen de kapotte deur die toegang geeft tot de kreken en de kabels uit het water in de ravotten. Ik arriveerde in het wilde, harde deel van Frankrijk, en dit was de eerste dag.
2Dag 3-5: Door de Petit Camargue (30 km)
Witte paarden en zwarte stieren in de wildernis
Het uitzicht op het Canal du Rhône à Sète begint nooit met het rinkelen van een wekker, maar met de zachte, ritmische Klots van het water tegen de stalen ravotten van je woonboot. Wanneer je een kop hete koffie in de hand aan dek stapt, ligt de Petit Camargue nog onder een fijne nevelsluis die zich slechts redelijk laat verdrijven door de al warme ochtendzon. De lucht is hier anders dan de dag ervoor; ze is vochtinbrengend, door een mengeling van zilte zeebries en de kruidige geur van wilde rozemarijn en zeekraal die de oevers siert. Er liggen enkele kilometers voor ons een dochter die sterft in het archaïsch harde deel van het landschap, weg van de druk van de toeristische gebieden rond Aigues-Mortes. Wanneer de motor start en de deur wordt geopend, wordt de deur binnen het raam geopend. Navigeren is hier relaxed, je wilt een mooi uitzicht op zee hebben, zodat je het later nog eens kunt zien. Links en rechts van het kanaal ligt een lange waterlijn, die als medicijn tegen de wind in stroomt. Als je hem opent, wil je niet dat de iconen uit de regio lang wakker blijven. Vaak staan de witte Camargue-paren direct aan de onverharde oever, hun manen verward door de wind, en kijken ze nauwelijks op wanneer je boot voorbijglijdt. Nog indrukwekkender zijn de zwarte stieren van de manades. Op hete dagen, vooral rond het middaguur, wanneer de zon in het zenit staat en het water glinstert als vloeibaar zilver, staan deze machtige dieren vaak tot aan hun buik in het brakwater van de étangs om af te koelen. Dit is een mooi voorbeeld van hoe het gas stroomt op het moment dat de benen wijd staan. De reden voor de tussenstop vandaag is het kleine, nogal slappe toevluchtsoord van Gallician. Dit is de ideale plek om de voorraden aan te vullen en de boot veilig aan de meren, we willen hier stroom en water direct op straat hebben, en de liggelden zijn met ongeveer twintig euro per nacht absoluut redelijk. Gallician zelf oogt op het eerste bordje onopvallend, maar juist hier zit een echte geheime tip op de meest standaard rijstgidsen die slechts een voetnoot is: het Centre de Découverte du Scamandre. Er zijn nog maar enkele kilometers van de aanlegplaats en de ruimtes met de fietsen zijn ingericht en de fietsen zijn naar een hoog niveau getild. Op de plaatsen van de deur en het museum kun je hier over de heuvels midden in de deur wandelen in het harde gedeelte van het natuurreservaat. Als je nog in stijl bent, krijg je nooit iets van de Krekels, dus je krijgt een rode biet en wordt verdoemd in het advies. Dit is de beste kleur van de roze flamingo's die nog nooit als stip in de lucht is gezien, met een zeer elegante manier van vogels kijkend in het diepe water van de waarnemers. De avond is dé culinaire bestemming van de regio. Terug in het Gallicisch of in een van de kleine restaurants aan de kanaaloever, zoals Chez Carrière, moet je absoluut de eerlijke volgorde bestellen die het verhaal van de veehoeders vertelt: Gardiane de Taureau. Het donkere, sterke materiaal is geschikt voor de stieren en wordt traditioneel geserveerd bij de rode rijst van de Camargue. Het vlies is botermals, mariene aarde in rode wijn en Provençaalse Kruiden, en rook weg op de tong. Dit is een zwarte kleur, waardoor je een goed gekleurde gris de gris kunt krijgen. De bleekroze wejn, de grootste op de Wijnstokken in de zanderige bodem van de duinen, de Sable de Camargue, heeft een minerale frisheid waarbij de harde vliezen perfect in balans zijn. Terwijl je later aan dek zit en geniet van de laatste slokje wijn, kleurt de hemel dramatisch violet. De mokken kunnen een last voor ons worden, de spray verdwijnt nooit, wanneer het licht uit de zone wordt verwijderd, wat een schitterende ballast van water is, wordt alles verspild. In de groene lucht klonk een geluid in het geluid van het geluid van het geluid dat vóór de nacht werd gehoord. Als je midden in de wildernis zou aankomen, in de hectares van alles, zou je zo ver weg zijn als de open zee, die in de woestijn altijd verwoest zou worden.
3Dag 6-7: Saintes-Maries-de-la-Mer (25 km)
Waar land en zee in elkaar overvloeien
De motor van de woonboot bromt tegelijkertijd met een diepere, vollere frequentie, ook als hij vandaag de grote finale aanbreekt. Als de kabels loskomen, is de directe sfeer anders. De lucht is nooit warmer dan ooit tevoren in het zuidelijke deel van de Provence, maar nu is er het onmiskenbare, stekelige geluid op de tong. De Kleine Rhône ontspringt op het Kiel, de wilde arm van de delta, die zich langs de kust tot aan de Middellandse Zee uitstrekt. De 25 kilometer vandaag zijn zee en lanen verwijderd; Er vindt een metamorfose plaats. De bomen aan de oever wejken terug en maken plaats voor zware tapijten van zeekraal en lamsoor de zinderen in de zomerlucht. Hier, in de rivier wordt breder en de stroming beperkt aan je ravotten trekt, ben je de slechtste gast in een wereld die toebehoort aan de vogels en de elementen. Houd het roer rechts, wil ook al zijn dat hij hier geen sluizen meer heeft, het vaarwater vraagt om concentratie. De zandbanken zijn verraderlijk en veranderen met elandengetij. Een tweede moment wordt wakker op de Bac du Sauvage. Elke keer dat de kleine kabelpont passeert, staat er tussen de bewakende automobilisten een duidelijke teen - een grootste groet van scheren voordat het landschap definitief uitkijkt in een archaïsche weidsheid. Het is raadzaam om hier de verrekijker binnen handbereik naast het stuurwiel te hebben. Je hoeft nooit meer naar de Rietrijke over de beroemde witte Camargue koppels die dood in het water liggen en in het water in Roerloos in de hitte. De beste plaats is Port Gardian. Anders dan de kleine aanlegplaatsen in de open lucht, is dit een echt zeeparadijs. De interne gebieden worden hier met een vleugje tact bevroren, voordat het mistralwater kan worden gespoten en op de golven tegen de kade duwt kan worden gerold. De Havenzee heeft altijd een plek teen in het achtergedeelte, wat betekent dat de woonboten de hoogbouwmasten van de zeiljachten laag hebben staan. Een praktische tip voor de planning: in de begindagen van juli en augustus kun je zeker telefonisch een kamer reserveren als je Saintes-Maries-de-la-Mer geleverd wilt hebben. Beek en water zijn hier heerlijk, en de douches in de aanvoerder zijn een welkome afwisseling voor de nacht op het board. De boot veilig wordt afgemeerd, afhankelijk van een andere wereld. Saintes-Maries-de-la-Mer is een prachtige stijl; Hij is een gekneusde bedevaartsoord was het licht zo fel door de witgekalkte huizen wordt weerkaatst dat je je ogen en nipperen ontmoet. Het pad lijdt intuïtief richting Notre-Dame-de-la-Mer. De vestingkerk is een monolithisch blok steen, gebouwd door piraten, Saracenen en soldaten. Binnen is het donker, koel en ruikt het naar eeuwenoude wierook en het waren duizenden kaarsen die ter ere van de Zwarte Sara zijn aangestoken. Maar het feitelijk onmogelijke wordt boven wakker. De kleine, grote stenen val op de top van de kerk is steil, de bergketen is als een dubbele muur. Wanneer je boven uit het luik stapt, neemt de wind je de adem. Het 360 graden uitzicht is overweldigend: in het noorden het mozaïek van moerassen en étangs, in het zuiden de ene inheemse blauwe lucht van de Middellandse Zee. De rode pannendaken van de stad lijken van hierboven net speelgoed. Zodra we eraan gewend zijn, begint het dikker te worden. Vermijd de toeristenvallen direct naar het centrale plein in de zijstraten naar Brasserie Chez Boisset of een veroorzaakte plek waar de lokale bevolking cit. Bestel geen pizza, maar waag je aan de Gardianne de Taureau, een krachtige Stierengoulash gemarineerd in Rode Wijn, het is zo mals dat hij op de tong uiteenvalt. Er is niets lekkerder dan een goed gekleurde wijn in de Sables, in het zand van de streek, in de druiven direct in de grote duinen en in de hiel licht, mineralen ziltigheid in de afdronk heeft.Voor de middag is er nog een echte geheime tip in het meest standaard formaat: vandaag staat er een fiets in de haven. Er zijn geen straten in de buurt van het strand; U hoeft niet over de Digue à la Mer te peddelen richting de vuurtoren Phare de la Gacholle. De auto is hier kapot. Er lopen enkele kilometers langs de straten langs de paal. Hier, ver weg van motorvoertuigen, kun je de flamingo's zien die nooit zijn weggeweest, je kunt ook horen - je kunt alles horen en het geruis van de vogels zal voor het enorme opstijgen in de roze avondlucht willen zorgen. Het is een zeer meditatieve manier om het contrast met de perfecte print te ervaren. Je kunt ook naar Plage Est gaan. Wanneer de zon als een vuurrode bal in de zee zakt, dompelt ze de wereld in violet en oranje. Koop in een van de kramen een dozijn vers oesters van een zak Tellines - kleine schelpjes die in knoflook en peterselie worden gewokt - en gewoon in het nog warme zand. Het ruisen van de branding kan gemixt worden met de klanken van een flamencogitaar die daarom vanaf de boulevard aanwaait. Op dat moment, met het zicht op de lippen en het zicht op de horizon, is de Flamingoroute hier precies de juiste. Dit is het punt van het land dat enorm onderdrukt en overwoekerd is aan de zee, wild, van oorsprong en een ruig, prachtig gebied dat nooit snel verloren gaat.
Praktische tips
- ✓boatRegions.france.camargue.tours.flamingoRoute.tip1
- ✓boatRegions.france.camargue.tours.flamingoRoute.tip2
- ✓boatRegions.france.camargue.tours.flamingoRoute.tip3
In een oogopslag
Duur
4-6 dagen
Afstand
80 km
Sluizen
4
Moeilijkheidsgraad
Makkelijk
Highlights
- boatRegions.france.camargue.tours.flamingoRoute.highlight1
- boatRegions.france.camargue.tours.flamingoRoute.highlight2
- boatRegions.france.camargue.tours.flamingoRoute.highlight3