Island Escape Tour
Route-overzicht
Over deze route
Cowichan Lake is het grootste zoetwatermeer van Vancouver Island, genesteld in oeroude regenwouden. De regio is mild, groen en omgeven door een stilte die je in Europa zelden vindt. Hier zijn geen mensenmassa's – alleen het meer, de bossen en de wilde dieren. Amerikaanse zeearenden nestelen aan de oevers, zalmen springen in de herfst, en de reusachtige douglassparren filteren het licht als in een kathedraal. Hard Facts: Geen vaarbewijs nodig • 30 km lang • 2-4 dagen ideaal • Geen sluizen • Beste tijd: juni-september
Etappes van de reis
1Dag 1: Lake Cowichan
Eilandparadijs in het hart van Vancouver Island
De motor komt tot stilstand met een diepe, rijdende brom en stuurt een zacht trillende deur de planken onder je voeten terwijl je aan het roer staat en de gashendel langzaam naar voren duwt. Dit is een magisch moment waarop je nog lang wakker zult worden: de kabels worden losgelaten aan de achterkant van de jachthaven in de stad Lake Cowichan en het gedrag van het briefhoofd in de kielzog achterin. Het licht hier, in het hart van Vancouver Island, is anders dan al het andere. Het is ook een romige, doordrenkt van de geur van enorme levensbomen en douglassparren, vermengd met de frisse bries die over het water wacht. Het is half juli, de perfecte tijd voor dit uitzicht, we willen dat Cowichan Lake dicht bij de Canadese zee ligt. De staat staat bekend als een van de warmste wateren van het eiland, en wanneer de regio Middagzon heter is dan de prachtige staat van het land, verandert het oppervlak in een smaragdgroen licht dat de aarde op de Caraïben kan bedenken in het prachtige regenwoud. Als je echt geniet van het volledige wateraanbod op de 30 kilometer lange waterweg, hoop je dat je advies krijgt van de instructeur aan de basis en voordat je naar de Country Grocer aan South Shore Road gaat. Op de plank van een woonboot staat de ketel het hard, en het is nooit mooier dan later op de avond een lokale gevangen zalmfilet in de pan te bakken terwijl buiten de wereld stilvalt. De jachthaven is vrij helder, de zee opent zich voor je en opent zich naar een gigantische fjord. Anders dan op de nieuwe kanalen in Europa is het hier iets langzamer, minder gevaarlijk en minder stressvol. Alleen jij, de boot en de weidse watervlakte. Houd eerst de natuurlijke oever aan en passeer de langeafstandsgemeenschap Youbou. Een blik op de deur van de verrekijker is hier midden in het bos, de wens van de gescheiden mensen uit de regio als bolwerk van Houthakkers zit nog steeds in het historische pand en architect, ook in de roest tegenwoordig de boventoon. Midden op de dag, wanneer de maag met de knopen begint, wordt de snelheid verlaagd en worden de dieren naar het land in de stad Gordon Bay Provincial Park gestuurd. Het water is hier zo glad als glas. Nu gaat de motor aan en uit. Wat je hoort is het absolute ontbreken van lawaai. Misschien is het verre gekrijs van een Amerikaanse zeearend in de toppen van een reusachtige Sitkaspar naar een prooi speurt, of het geplons van een vis die door het oppervlak breekt. De locatie wordt gebruikt voor stoom in de kolen, er is geen water. Het water stroomt het meer in, het water is anders dan het oceaanwater aan de kust en het water stroomt snel. Tegen de middag zijn de bergen links en rechts steiler geworden, de bergen links en rechts zijn steiler geworden. Hier is mijn persoonlijke geheime tip: zoek op de kaart in de buurt van het kleine gebied in het westen van Romantische Baai, vlakbij het Ecologische Reservaat. De meeste kapiteins van de woonboten gaan direct voor het grote strand voor anker, zo snel mogelijk met de motor van de kleinere schepen op gas, maar ze kunnen nog een tweede ontmoeting hebben. In de plannen komt de majesteit van Roosevelt's wapiti, de grootste in Hun soort in Noord-Amerika, uit de struikgewas naar de oever om te drinken. Deze staat in het gouden licht van de onderliggende zone, gedempt en luid, het is een beeld ervan voor de ouden om ter plekke vast te pakken. Als u niet in de vallei bent, heeft u voor de nacht een prachtig ankerpunt. Laat het een vaste grond zijn die de lijnen goed vastzitten optilt, ook op zee kan de wind aanwakkeren. Het meer verandert het Cowichan-meer 's nachts in een zwarte spiegel. Het is nu de tijd van het winterseizoen: een Pinot Gris uit de nabijgelegen Cowichan Valley, die perfect is voor fruitige tomatenpuree in het nachtlicht. Als je iets wilt horen, kun je het zien in een van de dekens en in de lucht. Omdat hier geen licht is, is de Melkweg een lichtband rechtstreeks uit de woonboot. Hij zal een goede nachtrust hebben, en morgen als hij wakker wordt, zal hij een paar kilometer slapen, het is de beste kus die hij ooit zal hebben. Welkom op het paradijselijke eiland.
2Dag 2: Westzijde – Wildernis
Oeroude ceders en smaragdgroene baaien
Het uitzicht op Cowichan Lake begint nooit met een wake-up call, maar begint met een brand op de klifmuur. Zoals je vanaf het plafond kunt zien, is de zee als een bewaakte spiegel van donker obsidiaanglas, waarboven flarden onzin hangt die langzaam oplost in de opkomende zone. Je tweede dag op deze Island Escape staat volledig in het teken van contrast: je laat de bloeiende beschaving van de oostelijke oever atern je en duikt in een wereld die in eeuwen beperkt is veranderlijk. Voordat de motor start en de kabels starten, moet je je zorgen maken dat de brandstoftank goed is, we willen naar de supermarkten en benzinestations. Een laatste controle aan de voorkant is essentieel, de westkant is pure wildernis. De motor is aangesloten op de verschillende soorten stroom, waardoor de snelheid van het voertuig binnen enkele minuten bereikt kan worden. De woonboot ligt aan de noordkust, voor de kleine gemeenschap Youbou. Hier ziet u de nieuwste technologie uit de vroegere woningbouw, zodat u snel de leegstaande kavels kunt maken voor een groene muur die op de deur kan worden gepenetreerd. Het water verandert van kleur afhankelijk van de tocht naar het westen. De blauwe kleur van de open zee verandert in de ondiepere bovenzones in een stralend, met de smaragdgroene kleur van het water ligt het water nog op de bodem. Houd het roer stevig vast, want in de middag steekt de wind hier vaak op en zorgt voor een woelige zee waardoor de kapitein zich concentreerde. Dit is het gebied rond de Heather Campground op het meest westelijke punt, op een afstand van twee kilometer vanaf elk startpunt. Hier heb je de weg naar het leger en het mobiele gebied. Het is een digitale detox, maar nu is het het niet waard, en het is kostbaar. Het landschap wordt gedomineerd door gigantische Douglas-spanten en rode ceders, die gebruikt kunnen worden tussen het prikkelmos en de waterhark. Het water is overweldigend: een mix van hard water, vooral aan de randen van het gletsjerwater dat in zee uitmondt. Een absolute geheimtip voor deze reis is een kleine, die een bijzondere waarde heeft voor de zee aan de zuidkant, wat op de lange termijn zichtbaar is. Laten we eens kijken naar de prachtige Arbutus-bomen met een blaasvormige, roestrode schors, die horizontaal over het water buigt. Wanneer het anker op de motor is aangesloten, hangt de bijna nog in de lucht. Dit is de perfecte plek om de bijboot te water te laten of de stand-up paddleboard tevoorschijn te halen. Terwijl je langzaam langs de oever fietst, haal je het beste uit de regio die je kunt zien: Roosevelt-wapiti's. De majesteit van haar leven komt in de schaduw op het strand en je kunt drinken. Als je rond de Amerikaanse zeeën cirkelt, zul je merken dat er wat lawaai tussen de deur is. Er zijn restaurants hier, het restaurant staat op het bord en de plek is geweldig. Hopelijk heeft lokale specialiteiten in Duncan of Lake Cowichan. Op het achterdek is het nooit lekker en heb je een paar versjes op de grill en de poten, die op Vancouver Island uit het water komen, met een glas gekleurde Pinot Gris van een van de Wijnhuizen in de Cowichan Valley, ook wel bekend als de Blue Grouse of Unsworth. De smaak van de wijn, mineraal en fruitig, past hier perfect bij het licht. Terwijl de zon achter de beste bergen wegzakt en de hemel een dramatische violette kleur heeft, zie je hoe ver weg de wereld eigenlijk is. Voor de nacht moet er een beschut ankerpunt zijn, zodat de dalwinden van de bergen 's nachts verwarmd kunnen worden. Laat het anker naar het water gaan; De oever maakt hier een steile lus en als je wilt, heeft het anker goede grip op de rotsachtige bodem. Wanneer de duisternis invalt, openbaart zich het laatste schouwspel van de dag: zonder enig lichtvervuiling van steden overspant de Melkweg zich zo helder en stralend boven de boot uit dat je het gevoel verhoogt dat je de ster zo uit de lucht kunt plukken. Het zachte schommelen van de woonboot weegt je uiteindelijk in slaap, verzeld door de wetenschap dat je ochtendochtend wakker wordt in een van de meest ingewikkelde uithoeken van Canada.
3Dag 3: Cowichan Valley
Waar het Pacifische regenwoud het water raakt
De mist hangt nog in de toppen van de herbruikbare Douglas-spanten als het op de derde ochtend van de woonboottocht is. Dit is de tweede stijl van Cowichan Lake, die verdorde, maar de deur van het incident werd opengebroken door een Amerikaanse zee die in het thermale water circuleerde. Als je nu een koffiekopje op de deur hebt staan, zie je het briefhoofd in het Pacifische regenwoud: een mix van groen cederhout, een lekker varenblad en de ongelooflijke frisheid van het zoetwater, het is hier zo helder dat je meterdiep kunt kijken. Vandaag verruil je de roer voor het stuurwiel of de shuttle stoel, want the afterland roept. Wanneer de kabels worden gehesen, worden ze richting Lake Cowichan gereden. De motor bromt terwijl je longs de drijvende huizen van Youbou vaart, aanvaardbaar uit de oude houthakkersperiode de tegenwoordig wilde zomerverblijven zijn. Het aanleggen aan de openbare kade in Lake Cowichan bevroren in middels nauwelijks concentratie meer; Er ligt altijd veel eten voor de boot op de boot. Leg de boot goed vast, ik wil kleinkinderen onderweg hebben. Cowichan komt van de kust van de Coast Salish Indianen en wordt ook wel 'Het warme land' genoemd. Als u langs Highway 18 in oostelijke richting rijdt, kunt u er niet komen. Het microklimaat hier is uniek in Canada, bijna mediterraan, dat zich in de vallei bevindt met de hoogste windsnelheden in de regio van British Columbia. De eerste opdracht bij Unsworth Vineyards in Mill Bay is wat we willen. Het Wijnhuis heeft acht borden en glooiende heuvels aan de andere kant van de Appelgaarden. Hier kunt u absoluut de charme van het eiland proeven, een must met de proseccomethode, die de mineraliteit van de bodem perfect bewaart. Het is een verwarmende schoffel van de smaak van groene aantrekkingskracht en citrus op de getinte tint, die op de terrassen in de zone van de wolken uiteenvalt. Voor de lunch is het beste hier een kleine groene kamer in de buurt van de Blue Grouse Estate Winery. Alleen de architectuur daarvan is al een waarde waard; Het hoofdgebouw is ontworpen in de voorgevel van een baltsend korhoen. Bestel voor de lunch in de regio een salade met eten van de Haltwhistle Cheese Company en een glas Ortega. Deze druivenras is de geheime ster van het eiland, bloemig als een Riesling, maar met een heel eigen, perzikachtige toets die je op het vasteland zelden vindt. Dit is het ‘van boer tot bord’-concept dat hier niet alleen maar marketing is, maar dat de realiteit reëel is. Elk project vindt plaats op het bord. Voordat u de terugreis naar zee maakt, is er voor de meeste toeristen in uw jacht een echte geheime tip om de volgende Pinot Noir over het dak te nemen: sla af in de richting van de Westholme Tea Company. Hij is de eerste en enige kwekerij van Canada. Om te midden van dit wijnland plotseling theestruiken te zien, werkt surrealistisch. Een bezoek aan de Tea Room, een modern kunstwerk van hout en glas in het landschap, is direct rustiek. Koop heeft voor het eerst een pakket van de twee gemaakte Maple Smoked Green Tea op de boot. De rokerige smaak is perfect voor de zee. Het gebied in de oase van Lake Cowichan is hetzelfde als voorheen. De Country Grocer bevindt zich op een lusstandaard en heeft lokaal rond vlies voor de grill op het bord. Wanneer je aan het van de middag weer trekt, staat de zon al lager en dompelt het water in vloeibaar goud. Het nachtstrand is nooit eerder geweest. Gordon Bay in het Provincial Park biedt beschutte ankerplaatsen. Wanneer het anker aan de motor is bevestigd, is het absoluut roestig. Terwijl op de grill het diner in de eerste slok staat zonder de vandaag gekookte rode wijn, dan is het misschien het geplons van een drankje in de planning. In de Cowichan Valley kun je haarcultuur en culinaire hoogstandjes gebruiken, maar het is niet genoeg om tijdens de slaap iets af te wegen.
Praktische tips
- ✓De regenwouden aan de westzijde zijn adembenemend – neem wandelschoenen mee!
- ✓Amerikaanse zeearenden: Het best 's ochtends te zien wanneer ze boven het meer jagen.
- ✓Cowichan Valley is de wijnregio van Vancouver Island – bezoek de delicatessenmarkt in Duncan.
In een oogopslag
Duur
boatRegions.canada.cowichanLake.tours.islandEscape.duration
Afstand
boatRegions.canada.cowichanLake.tours.islandEscape.distance
Moeilijkheidsgraad
Makkelijk
Highlights
- Oude regenwouden – Cathedral Grove: Reusachtige douglassparren, sommige meer dan 800 jaar oud, in een mystiek groen licht
- Amerikaanse zeearend – Het nationale symbool: Nestplaatsen direct aan het meer, spectaculaire jachtvluchten boven het water
- Cowichan Valley – Wijnregio: Het 'Napa Valley' van Vancouver Island met lokale wijnhuizen en farm-to-table restaurants